Jałowiec sabiński

Juniperus sabina Glauca

Doskonała roślina okrywowa, która sprawdzi się w ogrodach skalnych i na skarpach.

Opis

Jałowce sabińskie to odporne rośliny o dużych zdolnościach adaptacyjnych. Dobrze rosną na glebach wapiennych, suchych i ubogich. Odmiana 'Glauca' rośnie szybko, ma niebieskozielone igły, które zimą często przybierają rudy odcień.

Jałowiec sabiński Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 4

Wygląd

Jałowiec sabiński to niski i rozłożysty krzew. Rośnie dość szybko i silnie się rozrasta: w wieku 10 lat osiąga około 50 cm wysokości i 150 cm szerokości. Końce gałązek lekko wznoszą się ku górze, nadając roślinie łagodny pokrój.

Posiada niebieskozielone ulistnienie, które jesienią często przechodzi w rudobrązowe odcienie, co dodaje mu dekoracyjnego kontrastu w chłodniejszych miesiącach.

02 / 4

Stanowisko i uprawa

Jałowce sabińskie to bardzo tolerancyjne rośliny, które łatwo adaptują się do różnych warunków. Nie lubią jednak ciężkich, zalewanych i stale mokrych gleb oraz cienistych miejsc. Unikajmy nadmiernego podlewania i przesadnego nawożenia — może to osłabić roślinę zamiast ją wzmocnić.

Preferują gleby przepuszczalne, piaszczyste oraz wapienne i najlepiej rosną na stanowiskach w pełnym słońcu; poradzą sobie też w lekkim półcieniu.

To krzewy odporne na suszę i upały oraz dobrze znoszą niskie temperatury. Rosną bez problemu nawet na kamienistych podłożach, ale trzeba pamiętać, że są dość ekspansywne i potrzebują miejsca do swobodnego rozrastania się.

Ponieważ jałowce mogą być głównym żywicielem rdzy jałowcowo-gruszowej, warto unikać ich sadzenia w bezpośrednim sąsiedztwie sadów.

03 / 4

Zastosowanie

Odmiana ta sprawdza się dobrze na skarpach i w ogrodach skalnych. Szybko okrywa nasypy i pomaga stabilizować brzegi, ograniczając osypywanie się gleby. Można ją również stosować w kolorowych kompozycjach w nasadzeniach miejskich i ogrodach przydomowych. Dekoracyjnie prezentuje się zarówno w grupach, jak i pojedynczo.

Na większych powierzchniach ładnie kontrastuje z jasnożółtymi odmianami; na przykład z jałowcem Pfitzera 'Saybrook Gold' — sadząc je w grupach można uzyskać dwubarwną kompozycję szczególnie efektowną na stromych skarpach.

W mieszanych rabatach dobrze komponuje się z tawułami japońskimi, np. różową odmianą 'Crispa', białą 'Albiflora' oraz 'Genpei'. Dekoracyjnie prezentuje się także przed ognikiem szkarłatnym 'Red Column', w towarzystwie pięciorników krzewiastych ('Goldfinger', 'Goldstar') oraz kolorowych berberysów ('Admiration', 'Aurea').

04 / 4

uwaga na

Jałowiec sabiński wydziela bardzo charakterystyczny, nieprzyjemny, duszący zapach — często porównywany do woni kociego moczu. Zapach nasila się przy cięciu lub po roztarciu gałązek. Powoduje go zawarty w roślinie sabinol, który jest opisywany jako silnie trująca substancja.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Owocowanie
Owocowanie 32-40. tydz. sierpień - październik
  • Matowe
Sadzenie
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 10-16. tydz. marzec - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 31-38. tydz. sierpień - wrzesień zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Cięcie wczesnoletnie 21-23. tydz. maj - czerwiec Czytaj więcej
Nawożenie
Kompostowanie wiosną 8-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Całosezonowe 9-33. tydz. luty - sierpień Czytaj więcej
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej
Kompostowanie jesienią 34-36. tydz. sierpień - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
80 cm
Docelowa szerokość
2,5 m
Wysokość po 10 latach
50 cm
Szerokość po 10 latach
1,5 m
Rozstaw sadzenia
1,2 m
Sztuk na m²
1 szt./m2

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 4
Naturalny pokrój
Rozłożysty
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Siła wzrostu
Średnia siła wzrostu

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Tolerowane nasłonecznienie
Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Suche stanowisko Świeże stanowisko
Preferowana gleba
Gleba piaszczysta Gleba przepuszczalna
Tolerowana gleba
Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba żyzna Gleba uboga Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże obojętne Podłoże lekko zasadowe
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże kwaśne Podłoże zasadowe Podłoże lekko kwaśne

Cechy

  • Ozdobne liście lub igły
  • Ozdobne pędy
  • Ozdobny kształt pędów
  • Atrakcyjny pokrój
  • Atrakcyjna zimą
  • Jesienne wybarwienie
  • Atrakcyjna przez cały sezon
  • Płytki system korzeniowy

Ostrzeżenia

  • Roślina trująca
  • Może być ekspansywna
  • Źle znosi przesadzanie

Zastosowanie

  • Roślina okrywowa
  • Roślina okrywowa
  • Do pojemników
  • Do alpinariów
  • Do dużych ogrodów
  • Do małych ogrodów
  • Do ogrodu skalnego
  • Do ogrodu żwirowego
  • Do parków
  • Do zieleni miejskiej
  • Na balkony i tarasy
  • Na rabaty mieszane
  • Na skarpę
  • Na wrzosowiska

care

  • Znosi zanieczyszczenie powietrza
  • Dobrze znosi cięcie
  • Znosi suszę

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Jałowce sabińskie są bardzo odpornymi roślinami rzadko chorują i również rzadko bywają atakowane przez mszyce. Jednak z uwagi na dość groźną chorobę : rdzę jałowcowo-gruszową nie należy sadzić ich w pobliżu sadów owocowych.

Zobacz pełny katalog