Jałowiec sabiński

Juniperus sabina Tamariscifolia

Cenna odmiana okrywowa jałowca sabińskiego 'Tamariscifolia': bardzo gęsta, o dachówkowato układających się zielonych pędach.

Opis

Jałowce sabińskie to odporne rośliny o dużych zdolnościach adaptacyjnych. Odmiana 'Tamariscifolia' to karłowy, płożący krzew doskonały na skarpy i skalniaki.

Jałowiec sabiński Tamariscifolia
Jałowiec sabiński Zdjęcie główne
Jałowiec sabiński Tamariscifolia

Liście

Jałowiec sabiński Tamariscifolia

Pokrój

Jesień

01 / 4

Wygląd

Odmiana ta należy do niższych, karłowych form jałowca sabińskiego. Ma dość powolny wzrost jak na ten gatunek: po 10 latach osiąga zazwyczaj ok. 30 cm wysokości przy około 1,5 m szerokości. Dla roślin okrywowych jest to jednak relatywnie szybkie rozprzestrzenianie się w poziomie. Starsze okazy mogą się częściowo wynieść i przybrać pokrój półkulisty, osiągając miejscami do 1 m wysokości.

Cechą wyróżniającą są blisko układające się gałązki: pędy ułożone są niemal dachówkowato, jedna nad drugą. Młode rośliny mają nieco odstające igły, z czasem pojawiają się też pędy z łuskowatymi liśćmi.

Igły są gęste, mocne i mają szarozielony odcień. Odmiana nie zawiązuje szyszkojagód.

02 / 4

Stanowisko i uprawa

Jałowce sabińskie to bardzo tolerancyjne rośliny, które dobrze adaptują się do różnych warunków. Nie lubią jedynie ciężkich, zalewanych i stale zbyt wilgotnych gleb oraz stanowisk głęboko zacienionych. Unikaj nadmiernego podlewania i zbyt intensywnego nawożenia — może to osłabić roślinę.

Preferują gleby przepuszczalne, piaszczyste i wapienne oraz stanowiska w pełnym słońcu. Roślina poradzi sobie również w lekkim półcieniu.

Są to krzewy odporne na suszę i wysokie temperatury oraz dobrze znoszą niskie temperatury.

Jałowce sabińskie dobrze rosną nawet na kamienistych podłożach. Należy pamiętać, że mogą być dość ekspansywne i potrzebują miejsca do rozwoju.

Ponieważ jałowce bywają żywicielem rdzy jałowcowo-gruszowej, nie zaleca się sadzenia ich w sąsiedztwie sadów.

03 / 4

Zastosowanie

Odmiana 'Tamariscifolia' to wartościowy jałowiec okrywowy, chętnie stosowany w małych ogrodach, na skarpach i w założeniach skalnych. Dobrze prezentuje się w grupach, przy murkach i na kamienistych zboczach.

Jako roślina okrywowa nadaje się do luźnych, mieszanych rabat. Można ją zestawiać z berberysem 'Atropurpurea Nana' (link) lub 'Red Carpet' (link), a także z tawułami japońskimi, np. 'Genpei' (link), 'Dart's Red' (link) czy 'Crispa' (link).

Na skarpach można ją łączyć z irgą wczesną 'Boer' i irgą szwedzką 'Skogholm'. W ogrodach skalnych efektownie wygląda w towarzystwie lawendy 'Hidcote' (link), perowskii 'Blue Spire' oraz kosodrzewin (link).

04 / 4

uwaga na

Jałowiec sabiński wydziela charakterystyczny, nieprzyjemny, duszący zapach (przypominający zapach moczu kota), szczególnie odczuwalny przy cięciu lub roztarciu gałązek. Ten zapach powoduje zawarty w roślinie sabinol — substancja uznawana za silnie trującą.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Owocowanie
Owocowanie 32-40. tydz. sierpień - październik
  • Matowe
Sadzenie
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 10-16. tydz. marzec - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 31-38. tydz. sierpień - wrzesień zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Cięcie wczesnoletnie 21-23. tydz. maj - czerwiec Czytaj więcej
Nawożenie
Kompostowanie wiosną 8-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Całosezonowe 9-33. tydz. luty - sierpień Czytaj więcej
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej
Kompostowanie jesienią 34-36. tydz. sierpień - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
1 m
Docelowa szerokość
3 m
Wysokość po 10 latach
30 cm
Szerokość po 10 latach
1,5 m
Rozstaw sadzenia
1,2 m
Sztuk na m²
1 szt./m2

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 4
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Siła wzrostu
Wolny wzrost

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Tolerowane nasłonecznienie
Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Suche stanowisko Świeże stanowisko
Preferowana gleba
Gleba piaszczysta Gleba przepuszczalna
Tolerowana gleba
Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba żyzna Gleba uboga Gleba piaszczysto-ilasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże obojętne Podłoże lekko zasadowe
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże kwaśne Podłoże zasadowe Podłoże lekko kwaśne

Cechy

  • Ozdobne liście lub igły
  • Ozdobne pędy
  • Ozdobny kształt pędów
  • Atrakcyjny pokrój
  • Zwarty pokrój
  • Atrakcyjna zimą
  • Atrakcyjna przez cały sezon
  • Płytki system korzeniowy

Ostrzeżenia

  • Roślina trująca
  • Źle znosi przesadzanie

Zastosowanie

  • Roślina okrywowa
  • Roślina okrywowa
  • Do pojemników
  • Do alpinariów
  • Do dużych ogrodów
  • Do małych ogrodów
  • Do ogrodu skalnego
  • Do ogrodu żwirowego
  • Do parków
  • Na balkony i tarasy
  • Na rabaty mieszane
  • Na skarpę

care

  • Dobrze znosi cięcie
  • Znosi suszę

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Jałowce to rośliny odporne na chorooby i szkodniki. Nie należy sadzić ich w pobliżu sadów gruszowych ze względu na występowanie rdzy jałowcowo-gruszowej.

Zobacz pełny katalog

Galeria

Galeria

Jałowiec sabiński Tamariscifolia
Jałowiec sabiński Tamariscifolia 01
Jałowiec sabiński Tamariscifolia
Jałowiec sabiński Tamariscifolia 02