Jałowiec chiński
Juniperus chinensis Plumosa Albovariegata
Duży, rozłożysty (kielichowaty) krzew iglasty; niebieskozielone pędy z widocznymi białymi przebarwieniami.
Jałowce chińskie to niewymagające, odporne na suszę i choroby krzewy o charakterystycznym, dekoracyjnym wyglądzie. Odmiana 'Plumosa Albovariegata' najlepiej sprawdza się w założeniach naturalistycznych lub na większych skalniakach.
Liście
Pokrój
Jesień
01 / 4
Wygląd
Odmiana jałowca chińskiego, obecnie rzadziej uprawiana, pochodzi z 1939 roku. Rośnie dość powoli — po 10 latach osiąga około 100 cm wysokości i tworzy dość szeroki, kielichowaty pokrój.
Pędy są liczne, silne i wałeczkowate, wyrastają głównie pionowo. Roślina ma gęsty pokrój, a jej cechą dekoracyjną są białe przebarwienia na niebieskozielonych pędach.
02 / 4
Stanowisko i uprawa
Jałowiec chiński preferuje gleby lekkie, przepuszczalne i umiarkowanie wilgotne. Dobrze znosi suszę oraz gleby ubogie i piaszczyste. Nie należy go sadzić na podłożu ciężkim, gliniastym ani stale bardzo wilgotnym.
To roślina bardzo tolerancyjna, odporna na choroby i szkodniki oraz niekorzystne warunki klimatyczne. Jest również w pełni mrozoodporna.
Rośnie najlepiej w pełnym słońcu, choć przy bardzo silnym nasłonecznieniu młode pędy mogą się miejscami przypalać. W półcieniu również sobie poradzi.
03 / 4
Zastosowanie
Dzięki dużej odporności odmiana ta sprawdza się na słonecznych skarpach i w większych założeniach ogrodowych, zwłaszcza na suchych stanowiskach. Polecana jest do założeń naturalistycznych, wrzosowisk oraz jako element kompozycji pokrojowych.
Efektownie kontrastuje z gatunkami o ciemnej zieleni — białe przebarwienia pędów są wyraźnie widoczne w towarzystwie kosodrzewin, jałowców Pfitzera 'Mint Julep' oraz kolumnowych odmian jałowca pospolitego, np. 'Meyer' i 'Hibernica'.
Na mieszanych rabatach jako dodatki polecane są ciemne berberysy, np. 'Red Chief' i 'Atropurpurea', a także irga błyszcząca i rozkrzewiona.
'Plumosa Albovariegata' dobrze komponuje się też na wrzosowiskach w towarzystwie kwitnących rododendronów i azalii.
04 / 4
Ciekawostki
Jest to stara odmiana, dziś stosunkowo rzadko spotykana w uprawie. Karłową, łatwiejszą do wkomponowania w mniejsze ogrody formą jest odmiana 'Plumosa Aureovariegata'.
Fenologia
Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych
Fenologia rośliny
- Granatowe
Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.
Rozmiary
Rozmiary i wzrost
- Docelowa wysokość
- 2 m
- Docelowa szerokość
- 2 m
- Wysokość po 10 latach
- 1 m
- Szerokość po 10 latach
- 80 cm
- Rozstaw sadzenia
- 80 cm
Cechy
Cechy rośliny
- Strefa mrozoodporności
- Strefa mrozoodporności 4
- Naturalny pokrój
- Rozłożysty
- Liście / igły
- Zimozielone liście / igły
- Siła wzrostu
- Wolny wzrost
Cechy
Cechy i zastosowanie
Stanowisko
- Preferowane nasłonecznienie
- Pełne słońce
- Tolerowane nasłonecznienie
- Półcień
- Preferowana wilgotność gleby
- Suche stanowisko
- Tolerowana wilgotność gleby
- Świeże stanowisko
- Preferowana gleba
- Gleba piaszczysta Gleba przepuszczalna
- Tolerowana gleba
- Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba żyzna Gleba uboga Przeciętna gleba ogrodowa
- Preferowany odczyn gleby
- Podłoże kwaśne
- Tolerowany odczyn gleby
- Podłoże obojętne Podłoże lekko kwaśne Podłoże lekko zasadowe
Cechy
- Ozdobne liście lub igły
- Ozdobne pędy
- Ozdobny kształt pędów
- Atrakcyjny pokrój
- Atrakcyjna zimą
- Atrakcyjna przez cały sezon
- Płytki system korzeniowy
Ostrzeżenia
- Źle znosi przesadzanie
Zastosowanie
- Roślina okrywowa
- Roślina okrywowa
- Do pojemników
- Do dużych ogrodów
- Do małych ogrodów
- Do ogrodu skalnego
- Do ogrodu żwirowego
- Do parków
- Do zieleni miejskiej
- Na balkony i tarasy
- Na rabaty mieszane
- Na skarpę
care
- Znosi zanieczyszczenie powietrza
- Dobrze znosi cięcie
- Znosi suszę
morphology
- Zimozielone liście
Grupy roślin
Przeglądaj grupy roślin
Choroby i szkodniki
Powiązana wiedza
-
Jakie powojniki możemy posadzić w ogrodzie?
Powojniki (Clematis) są piękne pnącza cenione za romantyczne kwiaty. Ich wybór przyprawia o zawrót głowy - powojniki tak możemy dobrać do ogrodu, że będą kwitły od kwietnia aż do października.
-
Kwiecień w ogrodzie
W kwietniu witamy wiosnę i jej subtelne kolory - cieszą nas żółte forsycje, różowe śliwy czy białe magnolie. Jest to czas ogrodników: sadzimy, dzielimy, przesadzamy i nawozimy. Czeka nas więc sporo pracy, ale też satysfakcji i zadowolenia z jej efektów.
-
Czerwiec w ogrodzie
Pierwszy letni miesiąc daje dużo radości w ogrodzie. Trwa festiwal barw i kwiatów. W tym miesiącu kontynuujemy prace wiosenno-letnie i nie ma mowy o lenistwie. Przede wszystkim podlewamy, pielimy i walczymy ze szkodnikami i chorobami. Sadzimy, siejemy, pikujemy, rozsadzamy i pilnujemy, aby dotychczasowe prace przyniosły pożądany efekt.
