Jałowiec chiński
Juniperus chinensis Obelisk
Odmiana jałowca chińskiego o szybkim wzroście i niebieskawozielonym zabarwieniu igieł. Posadzona w grupie tworzy zwarte tło dla innych roślin.
Jałowce chińskie to niewymagające, odporne na suszę krzewy o charakterystycznym, dekoracyjnym wyglądzie. 'Obelisk' to szybko rosnąca odmiana o wyraźnym, kolumnowym pokroju.
Liście
Pokrój
Jesień
01 / 4
Wygląd
Odmiana o szybkim wzroście, dorastająca do około 3–5 m wysokości. Młode osobniki mają wąsko stożkowy pokrój, który z czasem może stać się nieco bardziej nieregularny. Roślina tworzy bardzo gęstą, strzelistą, kolumnową koronę.
Boczne rozgałęzienia są łukowato powyginane i nieregularne, a zewnętrzna powierzchnia krzewu bywa pofalowana.
Igły kłujące, sztywne, zielone z niebieskim nalotem; górne pędy bywają bardziej zielone niż niebieskie.
02 / 4
Stanowisko i uprawa
Jałowiec chiński preferuje gleby lekkie i przepuszczalne, o odczynie lekko kwaśnym lub kwaśnym, umiarkowanie wilgotne. Dobrze znosi suszę oraz gleby ubogie i piaszczyste. Nie lubi ciężkich, gliniastych i bardzo wilgotnych podłoży.
Roślina jest tolerancyjna i dobrze znosi trudniejsze warunki klimatyczne; wykazuje też odporność na choroby i szkodniki.
Preferuje stanowiska słoneczne, choć poradzi sobie także w miejscach półcienistych.
03 / 4
Zastosowanie
Dzięki szybkiemu wzrostowi i dużej tolerancji co do stanowiska odmiana ta ma szerokie zastosowanie.
Często spotykana w przydomowych ogrodach, parkach, zieleńcach i na cmentarzach. Sprawdza się na suchych, mało zasobnych glebach, dlatego sadzona bywa w zieleni miejskiej i parkach. Nadaje się na żywopłoty i szpalery.
Jako soliter prezentuje się okazale — gęsta, strzelista i wysoka roślina przyciąga uwagę swoim pokrojem.
Może służyć jako tło dla rabat kwasolubnych (rhododendrony, azalie, pierisy) i innych roślin iglastych; nadaje się także na wrzosowiska. W suchszych miejscach można zestawić ją z roślinami wymienionymi w oryginalnym opisie, np. berberysami, tawułami, jukami, pigwowcem i kosówką. Przed jałowcem 'Obelisk' można posadzić odmiany takie jak 'Plumosa Aurea' czy 'Stricta'; lekkości nasadzeniom mogą dodać trawy ozdobne.
04 / 4
uwaga na
Roślina tworzy płytki system korzeniowy, dlatego słabo znosi przesadzanie.
Fenologia
Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych
Fenologia rośliny
Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.
Rozmiary
Rozmiary i wzrost
- Docelowa wysokość
- 4 m
- Docelowa szerokość
- 1,5 m
- Rozstaw sadzenia
- 1,5 m
- Sztuk na m²
- 1 szt./m2
Cechy
Cechy rośliny
- Strefa mrozoodporności
- Strefa mrozoodporności 5
- Naturalny pokrój
- Kolumnowy
- Liście / igły
- Zimozielone liście / igły
- Siła wzrostu
- Średnia siła wzrostu
Formowanie
Formowanie i prowadzenie
- Nadaje się do formowania jako
- Żywopłot
- Prowadzenie
- Żywopłot formowany Żywopłot nieformowany
Cechy
Cechy i zastosowanie
Stanowisko
- Preferowane nasłonecznienie
- Pełne słońce
- Tolerowane nasłonecznienie
- Półcień
- Preferowana wilgotność gleby
- Świeże stanowisko
- Tolerowana wilgotność gleby
- Suche stanowisko
- Preferowana gleba
- Gleba przepuszczalna
- Tolerowana gleba
- Gleba piaszczysta Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba żyzna Gleba uboga Przeciętna gleba ogrodowa
- Preferowany odczyn gleby
- Podłoże kwaśne
- Tolerowany odczyn gleby
- Podłoże lekko kwaśne
Cechy
- Ozdobne liście lub igły
- Zwarty pokrój
- Atrakcyjna zimą
- Atrakcyjna przez cały sezon
Ostrzeżenia
- Źle znosi przesadzanie
Zastosowanie
- Soliter
- Do dużych ogrodów
- Do ogrodu żwirowego
- Do parków
- Na rabaty mieszane
- Na szpalery
- Na wrzosowiska
care
- Znosi zanieczyszczenie powietrza
- Dobrze znosi cięcie
- Znosi suszę
morphology
- Zimozielone liście
Grupy roślin
Przeglądaj grupy roślin
Choroby i szkodniki
Powiązana wiedza
-
Jakie powojniki możemy posadzić w ogrodzie?
Powojniki (Clematis) są piękne pnącza cenione za romantyczne kwiaty. Ich wybór przyprawia o zawrót głowy - powojniki tak możemy dobrać do ogrodu, że będą kwitły od kwietnia aż do października.
-
Kwiecień w ogrodzie
W kwietniu witamy wiosnę i jej subtelne kolory - cieszą nas żółte forsycje, różowe śliwy czy białe magnolie. Jest to czas ogrodników: sadzimy, dzielimy, przesadzamy i nawozimy. Czeka nas więc sporo pracy, ale też satysfakcji i zadowolenia z jej efektów.
-
Czerwiec w ogrodzie
Pierwszy letni miesiąc daje dużo radości w ogrodzie. Trwa festiwal barw i kwiatów. W tym miesiącu kontynuujemy prace wiosenno-letnie i nie ma mowy o lenistwie. Przede wszystkim podlewamy, pielimy i walczymy ze szkodnikami i chorobami. Sadzimy, siejemy, pikujemy, rozsadzamy i pilnujemy, aby dotychczasowe prace przyniosły pożądany efekt.
