Cyprysik nutkajski

Chamaecyparis nootkatensis Glauca

Dekoracyjne, srebrno‑zielone drzewo iglaste o dość szybkim tempie wzrostu; stosowane jako okaz soliterowy, uzupełnienie rabaty w chłodnym, stonowanym odcieniu lub jako zimozielone ogrodzenie działki.

Opis

Cyprysiki nutkajskie to jedne z najbardziej wytrzymałych cyprysików. Dobrze zimują na terenie całego kraju i wykazują znaczną odporność na zanieczyszczone miejskie powietrze, dzięki czemu są chętnie stosowane zarówno przez ogrodników profesjonalnych, jak i amatorów.

Cyprysik nutkajski Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 3

Wygląd

'Glauca' to szeroko stożkowata, niemal piramidalna odmiana cyprysika, wyróżniająca się szybkim wzrostem. Przeciętne tempo rocznego przyrostu wynosi około 20 cm, dlatego 10-letnie egzemplarze osiągają zaledwie 2 m wysokości z docelowych 20 m.

Iglak ma zwarty, gęsty pokrój dzięki płaskim, sztywnym pędom rosnącym ukośnie do góry (u starszych egzemplarzy niemal poziomo). Pędy często przewieszają się na końcach, co nadaje roślinie lekko płaczący wygląd.

Łuski igieł są pokryte obustronnie niebieskozielonym nalotem, który nadaje roślinie srebrzysty odcień.

02 / 3

Stanowisko i uprawa

Roślina wykazuje szeroką tolerancję względem żyzności, wilgotności i pH podłoża, choć najlepiej rośnie na żyznych, przepuszczalnych, próchnicznych glebach o stale umiarkowanej do wysokiej wilgotności.

Można ją sadzić zarówno na stanowiskach w pełnym słońcu, jak i w półcieniu. Należy jednak dostosować nawadnianie do nasłonecznienia: w pełnym słońcu podłoże powinno być wilgotniejsze, w półcieniu — umiarkowanie wilgotne.

Cyprysiki nutkajskie wykazują odporność na zanieczyszczone miejskie powietrze i wysokie temperatury, ale preferują wilgotniejsze powietrze; dobrze reagują na regularne zraszanie (rankiem lub wieczorem, by nie poparzyć rośliny).

Roślina jest całkowicie mrozoodporna na terenie całego kraju.

03 / 3

Zastosowanie

'Glauca' jako duże i stosunkowo szybko rosnące drzewo iglaste najlepiej sprawdzi się w parkach i dużych założeniach — szczególnie w sąsiedztwie zbiorników wodnych, gdzie panuje wyższa wilgotność — niż w małych ogrodach przydomowych.

Roślina tworzy udane zestawienia z tulipanowcem amerykańskim i magnolią pośrednią, których kwiaty wzbogacają kompozycję od wiosny do lata, a przebarwiające się jesienią liście wnoszą ciepłe, żółto‑pomarańczowe akcenty.

Mniej estetyczne nasady roślin można osłonić obficie kwitnącą tawułą wczesną lub nieco większą kaliną japońską 'Lanarth'.

Jeżeli chcemy mieć 'Glaucę' w mniejszym ogrodzie, konieczne będzie regularne przycinanie w celu ograniczenia wzrostu. Iglak można formować — np. przycinając go do formy ogrodowego bonsai — i łączyć z azaliami lub jałowcami; w cienistych miejscach dobrze komponuje się z kokoryczką wielkokwiatową i ulubioną funką.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Sadzenie
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 10-16. tydz. marzec - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 31-38. tydz. sierpień - wrzesień zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 20. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie późnoletnie 28. tydz. lipiec Czytaj więcej
Nawożenie Jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
20 m
Docelowa szerokość
4 m
Rozstaw sadzenia
2 m

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 5
Naturalny pokrój
Stożkowaty
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Siła wzrostu
Średnia siła wzrostu

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Nadaje się do formowania jako
Geometryczne formy Stożkowaty Żywopłot
Prowadzenie
Forma geometryczna Żywopłot formowany Żywopłot nieformowany

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Tolerowane nasłonecznienie
Pełne słońce Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko Wilgotne stanowisko
Preferowana gleba
Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-gliniasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże kwaśne Podłoże obojętne

Cechy

  • Ozdobne liście lub igły
  • Atrakcyjny pokrój
  • Zwarty pokrój
  • Atrakcyjna zimą
  • Atrakcyjna przez cały sezon
  • Zwarty system korzeniowy
  • Łatwa do rozmnażania

Ostrzeżenia

  • Wymaga miejsca lub cięcia formującego

Zastosowanie

  • Soliter
  • Do dużych ogrodów
  • Do ogrodu żwirowego
  • Do parków
  • Do tworzenia zielonych rzeźb
  • Na rabaty mieszane
  • Na szpalery
  • Nad oczka wodne
  • Żywopłot zimozielony

care

  • Znosi zanieczyszczenie powietrza
  • Dobrze znosi cięcie

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Dobrze uprawianą roślinę rzadko dopadają choroby. Najczęściej brązowieją jej igły z powody suszy fizjologicznej. Najgroźniejsza natomiast jest fytoftoroza.

Roślinę mogą atakować dodatkowo atakować takie szkodniki jak: opieńka miodowa, szara pleśń, mszyce, tarczniki i przędziorki.

Zobacz pełny katalog