Cyprysik Lawsona

Chamaecyparis lawsoniana Stewartii

Żółta odmiana, zimą częściowo przebarwiająca się na zielono; dzięki rozłożystej koronie i dekoracyjnie przewieszającym się końcom pędów doskonale sprawdzi się jako element rabaty lub okaz soliterowy.

Opis

Cyprysiki Lawsona to lubiane i powszechnie stosowane rośliny, często mylone z bardzo podobnymi tujami (żywotnikami). W odróżnieniu jednak od tuj wymagają zacisznych stanowisk, gdyż są mniej mrozoodporne.

Cyprysik Lawsona Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 3

Wygląd

'Stewartii' to stożkowa odmiana cyprysika, silnie rosnąca — jej średnie tempo wzrostu dochodzi do 30 cm na rok, w wyniku czego 10‑letnie egzemplarze osiągają już około 3 m wysokości (docelowo do 5 m).

Iglak ma naturalnie zwarty, wyprostowany pokrój, który zawdzięcza płaskim, rosnącym niemal poziomo, delikatnym pędom lekko przewieszającym się na końcach.

Łuski pokrywające roślinę od wiosny do jesieni mają złotożółtą barwę z lekką domieszką zieleni. Zimą natomiast w koronie zaczyna dominować zielony kolor z domieszką żółtej barwy.

02 / 3

Stanowisko i uprawa

Cyprysik — wbrew powszechnej opinii — jest dość wymagającą rośliną: preferuje osłonięte od wiatru, dobrze oświetlone stanowiska oraz wilgotne, przepuszczalne i żyzne gleby. Odczyn podłoża może się wahać od obojętnego po lekko kwaśny.

Mimo że gatunek bywa stosowany w miastach, nie przepada za suchym, zanieczyszczonym powietrzem ani za zasolonym podłożem (np. przy chodnikach i drogach).

Roślina poradzi sobie również na przeciętnej (nie piaszczystej) glebie ogrodowej oraz w półcieniu, jednak w takich warunkach wzrost będzie wolniejszy, a roślina może gubić igły.

Cyprysik wybitnie nie lubi przesuszania, co jest szczególnie ważne w czasie bezśnieżnej zimy, gdy może występować zjawisko suszy fizjologicznej.

Roślina jest mrozoodporna na zachód od Wisły.

03 / 3

Zastosowanie

Cyprysiki Lawsona 'Stewartii', oprócz tego że są chętnie stosowane do tworzenia zimozielonych, nieformowanych i formowanych żywopłotów, doskonale sprawdzą się jako solitery lub element większych kompozycji ogrodowych.

'Stewartii' może posłużyć do stworzenia klasycznej rabaty mieszanej z udziałem szczepionej na pniu wierzby całolistnej 'Hakuro Nishiki', hortensji bukietowej ('Renhy', 'Phantom' lub 'Limelight') oraz kolorowej pęcherznicy kalinolistnej 'Diabolo'. W cieniu większych krzewów można sadzić funkie, dąbrówkę rozłogową ('Burgundy Glow') czy barwinkę pospolitą.

Towarzystwem dla cyprysika mogą być także rośliny kwitnące: róże rabatowe i okrywowe, długo kwitnące budleje Dawida, rododendrony, wrzosy, wrzośce czy bodziszki (wspaniały lub korzeniasty).

Iglak nadaje się również do tworzenia kompozycji składających się wyłącznie z roślin iglastych; po strzyżeniu w regularne figury (kule, stożki) stanie się zimozielonym elementem ogrodów formalnych.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Sadzenie
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 10-16. tydz. marzec - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 31-38. tydz. sierpień - wrzesień zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 20. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie późnoletnie 28. tydz. lipiec Czytaj więcej
Nawożenie Jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
5 m
Docelowa szerokość
2 m
Wysokość po 10 latach
3 m
Szerokość po 10 latach
80 cm
Rozstaw sadzenia
1 m

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 7
Naturalny pokrój
Stożkowaty
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Siła wzrostu
Średnia siła wzrostu

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Nadaje się do formowania jako
Geometryczne formy Stożkowaty Żywopłot
Prowadzenie
Forma pienna Żywopłot formowany Żywopłot nieformowany

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Tolerowane nasłonecznienie
Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko Wilgotne stanowisko
Preferowana gleba
Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba piaszczysto-gliniasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże obojętne

Cechy

  • Ozdobne liście lub igły
  • Zwarty pokrój
  • Atrakcyjna zimą
  • Płytki system korzeniowy

Ostrzeżenia

  • Może przemarzać
  • Źle znosi zanieczyszczenie powietrza

Zastosowanie

  • Soliter
  • Do małych ogrodów
  • Na rabaty mieszane
  • Na szpalery
  • Nad oczka wodne
  • Żywopłot nieformowany
  • Żywopłot zimozielony

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Przeglądaj grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

W sprzyjających warunkach uprawowych rośliny są dość odporne. Najgroźniejszą z chorób jest fytoftoroza.

Zobacz pełny katalog