Cyprysik Lawsona

Chamaecyparis lawsoniana Pembury Blue

Stożkowata odmiana cyprysika ceniona za intensywny, niemal stalowy odcień delikatnych łusek, który ładnie kontrastuje z innymi roślinami w ogrodzie.

Opis

Cyprysiki Lawsona to popularne i chętnie sadzone iglaki, często mylone z podobnymi tujami (żywotnikami). W przeciwieństwie do tuj, cyprysiki są jednak mniej mrozoodporne i dlatego potrzebują bardziej osłoniętych stanowisk. Wśród odmian cyprysika Lawsona wyróżnia się szczególnie niebieskawą barwą 'Pembury Blue'.

Cyprysik Lawsona Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 4

Wygląd

'Pembury Blue' to stożkowata odmiana cyprysika, rosnąca dość szybko — roczne przyrosty wynoszą zwykle 20–30 cm. Po 10 latach egzemplarze osiągają około 3 m wysokości (docelowo do ok. 10 m).

Młode egzemplarze mają na początku raczej luźną koronę, która z wiekiem się zagęszcza. Starsze rośliny przyjmują naturalnie zwartą, stożkową formę, wynikającą z ułożenia pędów — górne pędy rosną pod ostrym kątem w górę, dolne zaś niemal poziomo.

Łuski pokrywające pędy są delikatne i obustronnie pokryte srebrnym nalotem. Roślina ma intensywny stalowy lub szaroniebieski kolor (hodowcy często określają ją jako najlepiej wybarwioną na niebiesko odmianę cyprysika Lawsona), który utrzymuje się przez cały rok.

02 / 4

Stanowisko i uprawa

Cyprysik — wbrew powszechnej opinii — to dość wymagająca roślina: preferuje osłonięte od wiatru, dobrze oświetlone stanowiska oraz wilgotne, przepuszczalne i żyzne podłoże.

Odczyn gleby może wahać się od obojętnego po lekko kwaśny.

Mimo że gatunek bywa stosowany w miastach, nie toleruje dobrze suchego, zanieczyszczonego powietrza ani zasolonego podłoża (np. przy chodnikach i drogach).

Roślina poradzi sobie także na przeciętnej (nie piaszczystej) glebie ogrodowej oraz w półcieniu, jednak w takich warunkach wzrost będzie wolniejszy, a roślina może częściowo gubić igły.

Cyprysik wyjątkowo nie lubi przesuszania, co ma znaczenie zwłaszcza podczas bezśnieżnych zim, kiedy może wystąpić susza fizjologiczna.

Roślina jest mrozoodporna na zachód od Wisły.

03 / 4

Zastosowanie

Cyprysiki stosuje się chętnie do formowania zimozielonych żywopłotów (zarówno formowanych, jak i nieformowanych) oraz jako element większych kompozycji ogrodowych.

Srebrzysty odcień ich łusek dobrze kontrastuje z żółtymi roślinami, takimi jak: berberys Thunberga 'Tiny Gold' czy 'Bonanza Gold', z krzewuszką 'Olympiade' lub jałowcem pospolitym 'Depressa Aurea', a także z bordowymi liśćmi pęcherznicy 'Diabolo', krzewuszki cudownej 'MINOR BLACK' czy rozchodnika olbrzymiego 'Matrona'.

Barwną kompozycję można uzupełnić różami okrywowymi, bodziszkami i czyśćcem wełnistym, a w cienistych zakątkach — funkami, jasnotą i brunnerą.

Iglak dobrze sprawdza się także w zestawieniach z innymi roślinami iglastymi; formowany w kule, stożki czy równe trójkąty stanowi zimozielony element ogrodów formalnych.

04 / 4

Ciekawostka

Nazwa odmiany pochodzi od miejscowości, w której została wyhodowana — Pembury, we wschodniej części Wielkiej Brytanii. Selekcja miała miejsce w latach 60. XX wieku.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Sadzenie
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 10-16. tydz. marzec - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 31-38. tydz. sierpień - wrzesień zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 20. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie późnoletnie 28. tydz. lipiec Czytaj więcej
Nawożenie Jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
10 m
Docelowa szerokość
3 m
Rozstaw sadzenia
3 m

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 7
Naturalny pokrój
Stożkowaty
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Siła wzrostu
Średnia siła wzrostu

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Nadaje się do formowania jako
Stożkowaty
Prowadzenie
Forma geometryczna Forma pienna Żywopłot formowany Żywopłot nieformowany

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Preferowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko Wilgotne stanowisko
Preferowana gleba
Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-gliniasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże obojętne

Cechy

  • Ozdobne liście lub igły
  • Atrakcyjny pokrój
  • Atrakcyjna przez cały sezon
  • Płytki system korzeniowy

Ostrzeżenia

  • Może przemarzać
  • Źle znosi zanieczyszczenie powietrza

Zastosowanie

  • Do dużych ogrodów
  • Do tworzenia zielonych rzeźb
  • Na rabaty mieszane
  • Na szpalery
  • Nad oczka wodne
  • Żywopłot nieformowany
  • Żywopłot zimozielony

care

  • Dobrze znosi cięcie

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Przeglądaj grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Dobrze uprawianą roślinę rzadko dopadają choroby. Najczęściej brązowieją jej igły z powody suszy fizjologicznej. Najgroźniejsza natomiast jest fytoftoroza.

Zobacz pełny katalog