Cyprysik Lawsona

Chamaecyparis lawsoniana Columnaris

Silnie rosnący, wyprostowany i gęsty krzew o srebrzystych łuskach — dobry materiał na żywopłot, zarówno formowany, jak i nieformowany.

Opis

Cyprysiki Lawsona to popularne rośliny iglaste, często mylone z tujami (żywotnikami). W odróżnieniu od tuj bywają jednak trudniejsze w uprawie, głównie z powodu niższej mrozoodporności. Odmiana 'Columnaris' wyróżnia się lepszą tolerancją na polskie warunki klimatyczne.

Cyprysik Lawsona Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 4

Wygląd

'Columnaris' to wąsko kolumnowa odmiana cyprysika, rosnąca dość szybko — przyrosty średnio 25–30 cm rocznie. W efekcie 10‑letnie egzemplarze osiągają około 3 m wysokości, podczas gdy docelowa wysokość może sięgać do 10 m.

Iglak ma naturalnie zwarty, kolumnowy pokrój. Pędy rosną płasko, ukośnie do góry, a łuski mają srebrzysty lub szarawy odcień. Zielony kolor łusek przebija się w niewielkim stopniu spod woskowego nalotu, co daje ostateczny chłodny, szaro‑srebrny ton.

Starsze rośliny nieco rozrastają się na boki — gałęzie dorosłych okazów zwykle rosną bardziej płasko niż u młodych roślin.

02 / 4

Stanowisko i uprawa

Pomimo popularności, cyprysik bywa rośliną wymagającą. Preferuje osłonięte od wiatru, dobrze oświetlone stanowiska oraz glebę wilgotną, przepuszczalną i żyzną. Odczyn podłoża może wahać się od obojętnego do lekko kwaśnego.

Odmiana 'Columnaris' wykazuje lepszą odporność na zanieczyszczenia miejskie niż wiele innych cyprysików. Poradzi sobie także na przeciętnej (nie piaszczystej) glebie ogrodowej i w półcieniu, jednak w cieńszych warunkach wzrost będzie wolniejszy, a roślina nie osiągnie maksymalnych wymiarów.

Cyprysik nie toleruje przesuszania, co ma szczególne znaczenie w czasie bezśnieżnych zim, gdy narażony jest na suszę fizjologiczną.

Wyróżniona odmiana — w odróżnieniu od większości cyprysików — jest uważana za mrozoodporną na terenie większości kraju, z wyłączeniem Suwalszczyzny i Podhala.

03 / 4

Uwaga na!

Częstym błędem jest drastyczne skracanie cyprysików (np. cięcie o 3–4 m), które obejmuje już zdrewniały pień. Takie cięcie często prowadzi do obumarcia rośliny.

Jeśli chcemy ograniczać rozmiar lub kształtować sylwetkę, należy rośliny strzyc, a nie ciąć — czyli systematycznie przycinać jedynie zielone, niezdrewniałe czubki i zewnętrzne fragmenty od momentu, gdy osiągną preferowany rozmiar. Alternatywą są odmiany wolniej rosnące, np. 'Ellwoodii' czy 'Ellwood's Gold'.

Gdy jednak zachodzi konieczność ostrego cięcia (lub już je wykonaliśmy), tnijmy pod kątem, aby ułatwić odpływ wody, i zastosujmy środek grzybobójczy, aby ograniczyć ryzyko infekcji.

04 / 4

Zastosowanie

'Columnaris' to dobry materiał na żywopłot dla osób, które szybko chcą uzyskać osłonę przed wzrokiem sąsiadów. Należy jednak pamiętać, że po osiągnięciu oczekiwanej wysokości krzewy nadal będą rosnąć i wymagają regularnego przycinania, co może oznaczać konieczność silniejszego cięcia w celu utrzymania pożądanego poziomu.

Srebrzyste zabarwienie 'Columnaris' dobrze komponuje się z innymi iglakami — na przykład z cyprysikami o złotym odcieniu 'Filifera Aurea', nutkajskim o pokroju płaczącym 'Pendula' czy japońskimi 'Tsatsumi Gold'.

Iglak będzie też ładnie wyglądał zestawiony z sosną gęstokwiatową 'Oculus Draconis', jodłą kalifornijską 'Archer's Dwarf' oraz świerkami 'Białobok' lub 'Conica'.

Na jesieni ciekawy kontrast stworzy w połączeniu z berberysami 'Erecta' i 'Green Carpet', których pomarańczowe przebarwienia ładnie wyeksponują srebrzyste tło iglaka.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Sadzenie
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 10-16. tydz. marzec - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 31-38. tydz. sierpień - wrzesień zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 20. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie późnoletnie 28. tydz. lipiec Czytaj więcej
Nawożenie Jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
10 m
Docelowa szerokość
1 m
Rozstaw sadzenia
90 cm

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 6
Naturalny pokrój
Kolumnowy
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Siła wzrostu
Średnia siła wzrostu

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Nadaje się do formowania jako
Geometryczne formy Kolumnowy Żywopłot
Prowadzenie
Forma geometryczna Forma pienna Żywopłot formowany Żywopłot nieformowany

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Tolerowane nasłonecznienie
Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko Wilgotne stanowisko
Preferowana gleba
Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-gliniasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże obojętne

Cechy

  • Atrakcyjny pokrój
  • Atrakcyjna przez cały sezon
  • Płytki system korzeniowy

Ostrzeżenia

  • Wymaga miejsca lub cięcia formującego

Zastosowanie

  • Soliter
  • Do dużych ogrodów
  • Do małych ogrodów
  • Do tworzenia zielonych rzeźb
  • Do zieleni miejskiej
  • Na rabaty mieszane
  • Na szpalery
  • Na wrzosowiska
  • Nad oczka wodne
  • Żywopłot nieformowany
  • Żywopłot zimozielony

care

  • Znosi zanieczyszczenie powietrza

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Przeglądaj grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

W sprzyjających warunkach uprawowych rośliny są odporne. Najgroźniejszą z chorób jest fytoftoroza.

Zobacz pełny katalog