Żurawka
Heuchera Beaujolais
'Beaujolais' to żurawka o ciemnej, bordowej barwie liści z atrakcyjnym srebrnym ornamentem; można ją sadzić w miejscach o silniejszym nasłonecznieniu.
Żurawki to atrakcyjne, modne byliny o ozdobnych liściach i delikatnych dzwonkowatych kwiatach. W odpowiednich warunkach rośliny są zdrowe, żywotne i dekoracyjne przez cały sezon.
Liście
Pokrój
Jesień
01 / 3
Wygląd
Żurawka tworzy zwartą, lekko spłaszczoną kępę o średnicy ok. 35 cm z ładnymi, ciemnymi, bordowymi liśćmi w typowym dla gatunku kształcie, z marmurkowym wzorem. Liście są dość duże — ok. 12 cm, z zaokrąglonymi klapami.
Wiosną odmiana 'Beaujolais' wypuszcza młode liście wybarwione na intensywny, ciemny fioletowy kolor z jeszcze słabo widocznym wzorem. Latem cała powierzchnia liścia pokryta jest matowym, srebrnym wzorem z wyraźnym bordowym użyłkowaniem. Jesienią na liściach pojawiają się przygaszone tony zieleni i żółto‑pomarańczowe odcienie.
W czerwcu ponad kępę wznoszą się łodygi osiągające ok. 45 cm, na których ukazują się kremowe, dzwonkowate kwiatostany tworzące lekkie wiechy, dobrze widoczne na tle ciemnych liści. Od czerwca do końca sierpnia roślina okresowo wypuszcza po 2–3 pędy kwiatowe, które następnie rozkwitają.
Odmiana, jak większość żurawek, jest byliną o częściowo zimozielonych liściach, więc w łagodne zimy liście mogą pozostać ozdobne przez cały rok. W bardzo wilgotne lub śnieżne zimy liście mogą tracić atrakcyjność — wtedy warto je usunąć, aby zrobić miejsce dla licznych, wiosennych młodych liści, które pojawiają się już w kwietniu i odnawiają regularną kępę.
02 / 3
Stanowisko i uprawa
Podstawą w uprawie żurawek jest gleba. Powinna być dobrej jakości — żyzna, próchnicza, wilgotna, lecz przepuszczalna, najlepiej o odczynie obojętnym; odmiana toleruje też lekką zasadowość lub słabą kwasowość (pH 5,5–7). Żurawki źle znoszą długotrwałą suszę. Najlepiej rosną w półcieniu, z unikaniem ostrego, popołudniowego słońca.
Rośliny dobrze radzą sobie także w cieniu, choć mogą wtedy gorzej się wybarwiać; w takich miejscach podlewamy je oszczędniej. Posadzone na bardzo słonecznym stanowisku wymagają częstszego podlewania, tak aby podłoże pozostawało stale wilgotne, ale bez zastoin wody. 'Beaujolais' potrzebuje więcej słońca, by uzyskać pełne wybarwienie, dlatego można ją sadzić także tam, gdzie wcześniej pada bezpośrednie słońce do południa lub po południu — rozwiązanie to u innych odmian często nie przynosi pożądanych efektów.
Żurawki można uprawiać również na cięższych glebach, jeśli najpierw poprawimy podłoże: zastosujmy drenaż i wzbogacimy ziemię kompostem lub torfem. Rośliny posadzone w przeciętnej glebie ogrodowej lub starsze egzemplarze warto nawozić wieloskładnikowym nawozem mineralnym lub podsypać jesienią kompostem.
'Beaujolais' dobrze zimuje w gruncie i zazwyczaj nie wymaga okrywania. Należy jednak unikać przemarznięcia z jednoczesnym gniciem korzeni — istotne jest, by podłoże było dobrze przepuszczalne. Żurawki same chronią się przed mrozem, przyginając liście do ziemi — z tego względu nie usuwajmy starych liści zbyt wcześnie.
03 / 3
Zastosowanie
Intensywny, ciemny kolor odmiany 'Beaujolais' ładnie skomponuje się z roślinami o jasnym, żółtym lub zielonym ulistnieniu. Dobrym towarzystwem mogą być niskie, łatwe w uprawie krzewy o żółtym ulistnieniu, np. berberys Thunberga 'Bonanza Gold' czy tawuła japońska 'Goldmound'.
Żurawki ciekawie prezentują się także we własnym towarzystwie: bordowe liście 'Beaujolais' stworzą intrygującą mozaikę z bursztynową 'Amber Waves', cytrynowożółtą 'Electra' czy srebrzystą 'Cinnabar Silver'.
Jeśli marzy nam się różnorodna rabata z udziałem żurawek, warto je posadzić między intensywnie żółtym hakonechloa 'Aureola', niebieskosrebrną funkią 'Big Daddy', kwitnącymi tawułkami takimi jak 'Pumila' czy 'Showstar', srebrzystą jasnotą plamistą 'Beacon Silver' oraz brunerą 'Jack Frost'. Ciemnozielone, nieco egzotyczne tło zapewni dostojna rodgersja kasztanowcolistna.
Dzięki zwartej, niskiej bryle oraz wytrzymałości na silniejsze nasłonecznienie niż większość żurawek, 'Beaujolais' doskonale nadaje się na niskie obwódki oddzielające rabaty, np. w towarzystwie ciekawych turzyc Bronze Form oraz niskich cyprysików groszkowych 'Filifera Aurea Nana'.
Fenologia
Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych
Fenologia rośliny
- Kremowe
Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.
Kwitnienie
Odkryj podobne terminy i kolory
Rozmiary
Rozmiary i wzrost
- Docelowa wysokość
- 35 cm
- Docelowa szerokość
- 60 cm
- Rozstaw sadzenia
- 40 cm
- Sztuk na m²
- 5 szt./m2
Cechy
Cechy rośliny
- Strefa mrozoodporności
- Strefa mrozoodporności 3
- Naturalny pokrój
- Kępiasty
- Siła wzrostu
- Średnia siła wzrostu
Cechy
Cechy i zastosowanie
Stanowisko
- Preferowane nasłonecznienie
- Półcień
- Tolerowane nasłonecznienie
- Pełne słońce Cień
- Preferowana wilgotność gleby
- Świeże stanowisko Wilgotne stanowisko
- Preferowana gleba
- Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
- Preferowany odczyn gleby
- Podłoże obojętne Podłoże lekko zasadowe
- Tolerowany odczyn gleby
- Podłoże lekko kwaśne
Cechy
- Ozdobne kwiaty
- Ozdobne liście lub igły
- Atrakcyjny pokrój
- Zwarty pokrój
- Przyjazna dzieciom
- Atrakcyjna przez cały sezon
- Wcześnie wypuszcza liście
- Płytki system korzeniowy
- Zwarty system korzeniowy
- Łatwa do rozmnażania
Zastosowanie
- Do pojemników
- Do małych ogrodów
- Do ogrodu skalnego
- Do ogrodu żwirowego
- Na balkony i tarasy
- Na podjazd
- Na rabaty mieszane
- Obwódka
care
- Znosi zanieczyszczenie powietrza
- Dobrze znosi cięcie
- Dobrze znosi przesadzanie
Grupy roślin
Przeglądaj grupy roślin
Choroby i szkodniki
Choroby i szkodniki
Zdrowe rośliny, które posadzona w zbyt mokrym podłożu bywają atakowane
przez choroby grzybowe. Na zbyt silnej wystawie słonecznej ich liście
mogą ulegać poparzeniu.
Powiązana wiedza
-
Jakie powojniki możemy posadzić w ogrodzie?
Powojniki (Clematis) są piękne pnącza cenione za romantyczne kwiaty. Ich wybór przyprawia o zawrót głowy - powojniki tak możemy dobrać do ogrodu, że będą kwitły od kwietnia aż do października.
-
Kwiecień w ogrodzie
W kwietniu witamy wiosnę i jej subtelne kolory - cieszą nas żółte forsycje, różowe śliwy czy białe magnolie. Jest to czas ogrodników: sadzimy, dzielimy, przesadzamy i nawozimy. Czeka nas więc sporo pracy, ale też satysfakcji i zadowolenia z jej efektów.
-
Czerwiec w ogrodzie
Pierwszy letni miesiąc daje dużo radości w ogrodzie. Trwa festiwal barw i kwiatów. W tym miesiącu kontynuujemy prace wiosenno-letnie i nie ma mowy o lenistwie. Przede wszystkim podlewamy, pielimy i walczymy ze szkodnikami i chorobami. Sadzimy, siejemy, pikujemy, rozsadzamy i pilnujemy, aby dotychczasowe prace przyniosły pożądany efekt.
