Zawilec japoński

Anemone hybrida Honorine Jobert

Wszechstronna, późno kwitnąca bylina, zdobiąca rabaty od końca lata aż do pierwszych przymrozków.

Opis

Roślina ma określone wymagania, ale jeśli je spełnimy, odwdzięczy się długim, dekoracyjnym kwitnieniem u schyłku lata — w czasie, gdy w ogrodzie zaczyna brakować świeżych kwiatów.

Zawilec japoński Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 3

Wygląd

Anemony dość późno rozpoczynają wegetację i wypuszczają ciemnozielone, ząbkowane liście, które w ciągu około miesiąca tworzą zgrabną kępę. Zawilec szybko zwiększa objętość i do końca czerwca osiąga masę liści o średnicy około 50–70 cm. Pod koniec lipca i na początku sierpnia z kępy wyłaniają się wyprostowane łodygi o długości ok. 90 cm (w dobrych warunkach nawet do 120 cm) z licznymi rozgałęzieniami i pąkami kwiatowymi.

Początkowo pączki i świeżo rozwinięte kwiaty mają jasnoróżową barwę, która z czasem przechodzi w śnieżną biel. Kwiaty są dość duże, złożone z okrągłych płatków skupionych wokół jasnożółtego środka; całość osiąga około 7 cm średnicy. Bylina nie wymaga usuwania przekwitłych kwiatostanów i ładnie powtarza kwitnienie przez minimum 5 tygodni, a w dogodnych warunkach nawet do końca października.

W listopadzie zawilec zaczyna żółknąć i powoli przechodzi w stan uśpienia, przygotowując się do zimy.

02 / 3

Stanowisko i uprawa

Zawilce japońskie najlepiej rosną na stanowiskach półcienistych, na stale, lecz umiarkowanie wilgotnych rabatach o żyznym, próchniczym podłożu z domieszką gliny, która pomaga dłużej utrzymać wilgoć. W takich warunkach roślina kwitnie obficie i długo.

W mniej sprzyjających miejscach — np. w pełnym słońcu lub w silniejszym cieniu — roślina również może rosnąć, lecz istnieje ryzyko poparzeń delikatnych liści lub osłabienia (a nawet zaniku) kwitnienia.

Niezależnie od nasłonecznienia, warto pamiętać, że zawilec nie toleruje przesuszania. Jest natomiast dość tolerancyjny względem pH podłoża i poradzi sobie na glebach od lekko zasadowych po lekko kwaśne. Nie toleruje jednak zimnych i zbyt mokrych (ciężkich, ilastych) gleb, w których może dochodzić do gnicia kłączy.

Zabiegi pielęgnacyjne obejmują wiosenne ściółkowanie kompostem oraz jesienne obcięcie żółknących łodyg. Mimo stosunkowo dobrej mrozoodporności warto rozważyć osłonięcie zimowe — szczególnie u młodych egzemplarzy, które mogą być narażone na wymarzanie.

03 / 3

Zastosowanie

Zawilec odnajdzie się na rabatach mieszanych i kwiatowych w naturalistycznych, rustykalnych, a także w nowoczesnych i japońskich ogrodach. Na półcienistej rabacie o wilgotnym podłożu biały 'Honorine Jobert' będzie ładnie komponował się z kwitnącą pluskwicą groniastą 'Brunette', tojadem mocnym oraz z ozdobną z dużych liści rodgersją kasztanowcolistną.

Roślina świetnie nadaje się do białych, naturalistycznych, luźnych kompozycji wraz z parzydłem leśnym, tawułką chińską 'Astary White' oraz zielono‑białymi lub srebrzystymi funkami — 'Crispula' czy 'Big Daddy'.

Wysokie, białe kwiaty ładnie kontrastują z ażurowym tłem traw ozdobnych; nowocześnie będzie wyglądać zestawienie z miskantem chińskim 'Morning Light' lub 'Gracilimus'. Obficie kwitnące kompozycje uzyskamy, łącząc zawilca z karłową odmianą hortensji bukietowej 'Bombshell' oraz języczką pomarańczową.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Kwitnienie
Kwitnienie 28-38. tydz. lipiec - wrzesień
  • Białe
Sadzenie
Byliny z delikatnymi, bulwiastymi korzeniami 12-34. tydz. marzec - sierpień Czytaj więcej
Cięcie
Jesienne usuwanie bylin 35-37. tydz. sierpień - wrzesień Czytaj więcej
Nawożenie
Kompostowanie wiosną 8-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Całosezonowe 9-33. tydz. luty - sierpień Czytaj więcej
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej
Kompostowanie jesienią 34-36. tydz. sierpień - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Kwitnienie

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
90 cm
Docelowa szerokość
70 cm
Rozstaw sadzenia
35 cm
Sztuk na m²
5 szt./m2

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 5
Naturalny pokrój
Kępiasty
Siła wzrostu
Średnia siła wzrostu

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Półcień
Tolerowane nasłonecznienie
Cień
Preferowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko
Tolerowana wilgotność gleby
Wilgotne stanowisko
Preferowana gleba
Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba piaszczysto-ilasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże obojętne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne Podłoże lekko zasadowe

Cechy

  • Ozdobne kwiaty
  • Ozdobne liście lub igły
  • Atrakcyjny pokrój
  • Atrakcyjna przez cały sezon
  • Wcześnie wypuszcza liście
  • Długie kwitnienie
  • Nadaje się do wazonu
  • Łatwa do rozmnażania
  • Długowieczna

Ostrzeżenia

  • Młode rośliny mogą przemarzać

Zastosowanie

  • Do pojemników
  • Do dużych ogrodów
  • Do małych ogrodów
  • Do ogrodu skalnego
  • Na balkony i tarasy
  • Na rabaty kwiatowe
  • Na rabaty mieszane
  • Nad oczka wodne

care

  • Znosi zanieczyszczenie powietrza
  • Dobrze znosi cięcie
  • Dobrze znosi przesadzanie

Grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Roślina odporna na choroby i szkodniki.

Zobacz pełny katalog