Winobluszcz trójklapowy

Parthenocissus tricuspidata Veitchii

Silnie rosnące pnącze o błyszczących, trójklapowanych liściach, które efektownie przebarwiają się jesienią.

Opis

Popularne i dekoracyjne pnącze o niewielkich wymaganiach glebowych. W bardzo surowe zimy zdarza się częściowe nadmarzanie pędów.

Winobluszcz trójklapowy Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

Metka

2 cech

Stanowisko

Nasłonecznienie: Pełne słońce
Wilgotność gleby: Świeże stanowisko

01 / 3

Wygląd

Pędy winobluszczu wspinają się rocznie ok. 1 m, gęsto zasłaniając ściany, mury, okna i inne elementy architektury; po kilku latach mogą osiągnąć do ok. 20 m wysokości.

Roślina ma dekoracyjne, błyszczące, ok. 10 cm trójklapowane liście, które zrzuca na zimę, odsłaniając gęstą siatkę rozrośniętych pędów. Latem tworzą one zieloną ścianę, która dodatkowo może chronić budynek przed nadmiernym nagrzaniem. Największe walory winobluszcz ujawnia jesienią — to jedno z najpiękniej przebarwiających się pnączy. Przed osiągnięciem jednolitego koloru liście tworzą „tęczowy” spektakl: zielone, żółte, pomarańczowe, czerwone i bordowe odcienie, które utrzymują się do pierwszych przymrozków.

02 / 3

Stanowisko i uprawa

Winobluszcz rośnie dobrze od słonecznych poprzez półcieniste do cienistych stanowisk. Należy jednak pamiętać, że na miejscach mało nasłonecznionych roślina nie wybarwi się intensywnie na czerwono — może jedynie żółknąć pod wpływem jesiennych przymrozków.

Rośnie na większości gleb, nawet na słabszych, pod warunkiem utrzymania dostatecznej wilgotności podłoża — winobluszcz lubi stale umiarkowanie wilgotną glebę.

To roślina szybko i silnie rosnąca, ale łatwa do kontrolowania — bardzo dobrze znosi przycinanie, również radykalne cięcie w celu odsłonięcia fragmentu elewacji.

Roślina posiada zwykle wysoką mrozoodporność, jednak w bardzo surowe zimy pędy wystawione na mroźne wiatry mogą nadmarzać. Po przycięciu winobluszcz szybko się regeneruje.

03 / 3

Zastosowanie

Winobluszcz trójklapowy najlepiej prezentuje się samodzielnie, rozmieszczony majestatycznie na dobrze nasłonecznionej ścianie lub murze. Sprawdza się także do dekoracji ogrodzeń i płotów.

Pnącze wytwarza przylgi, dzięki którym samo czepia się nawet do dość gładkich powierzchni, więc zwykle nie wymaga montażu kratownic ani dodatkowych podpór.

Może też stanowić tło dla rabat zarówno słonecznych (np. kolorowe berberysy 'Golden Carpet', 'Red Carpet', krzewuszki 'Monet' czy 'Victoria'), jak i cienistych (np. bukszpany, brunery, funkie). Trzeba jedynie pilnować, by pnącze pięło się w górę i nie zagłuszało roślin rabatowych — w razie potrzeby ograniczamy je sekatorem.

Pnącza o gęstym pokroju, jak winobluszcz 'Veitchii', można również stosować w charakterze roślin okrywowych. Po oczyszczeniu terenu i położeniu agrowłókniny obsadzenie pnączy daje prostą w utrzymaniu powierzchnię wymagającą niewielkiego pielenia.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

sty lut mar kwi maj cze lip sie wrz paź lis gru

Sadzenie

Pnącza 14-18. tydz. kwiecień - maj Czytaj więcej

Pnącza 30-37. tydz. lipiec - wrzesień zalecane Czytaj więcej

Cięcie

Cięcie wczesnowiosenne 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej

Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej

Nawożenie

Kompostowanie wiosną 8-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej

Całosezonowe 9-33. tydz. luty - sierpień Czytaj więcej

Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej

Nawożenie wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej

Nawożenie letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej

Nawożenie jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej

Kompostowanie jesienią 34-36. tydz. sierpień - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary