Turzyca oszimska

Carex oshimensis EVEREST 'Fiwhite'

Turzyca EVEREST to zimozielona roślina o dwubarwnych, lśniących liściach.

Opis

Turzyca Morrowa EVEREST to zimozielona bylina mało podatna na szkodniki i choroby. Sprawdza się zwłaszcza w cienistych częściach ogrodu jako trwały, dekoracyjny element rabat.

Turzyca oszimska Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 3

Wygląd

Roślina tworzy zwartą, kępiastą bryłę; dorasta do około 40 cm wysokości. Gęste, szerokie kępy pozostają atrakcyjne także zimą. Rozrasta się za pomocą podziemnych rozłogów.

Biało obrzeżone liście są dekoracyjne – osiągają około 20 cm długości i około 1 cm szerokości. Biały margines wyraźnie kontrastuje z ciemnozielonym środkiem liścia.

02 / 3

Stanowisko i uprawa

Turzyce zaliczane są do roślin niewymagających. Preferują gleby wilgotne, lecz dobrze zdrenowane, dobrze radzą sobie także na glebach przeciętnych i mniej żyznych. Wykazują szeroką tolerancję odnośnie pH gleby.

Stanowisko może być słoneczne lub półcieniste; roślina dobrze rośnie również w cieniu. Najlepiej sadzić w miejscu osłoniętym od silnych wiatrów. Odmiana wykazuje umiarkowaną odporność na mróz; w bezśnieżne zimy może przemarzać, dlatego warto ją kopczykować (np. korą) lub osłaniać gałązkami jodłowymi.

03 / 3

Zastosowanie

Roślina rozjaśnia ciemniejsze partie ogrodu; najlepiej prezentuje się sadzona w większych grupach. Znajduje zastosowanie w ogrodach naturalistycznych, założeniach żwirowych oraz w ogrodach nowoczesnych. Efektownie wygląda przy murkach, żwirkach i w kompozycjach kamienistych.

Świetnie nadaje się jako roślina okrywowa; posadzona wśród roślin cebulowych, takich jak szafirki czy tulipany, stanowi całoroczną ozdobę rabaty.

Dobrze komponuje się jako obwódka przy roślinach o ciemnej zieleni, np. epimedium, funkiach, bergeniach czy paprociach. Można ją też sadzić obok formowanych bukszpanów lub cisów.

Turzyce prezentują się także efektownie w wyższych donicach — ich kępy malowniczo przewieszają się poza krawędź pojemnika. Nadają się na tarasy i balkony, zwłaszcza w miejscach cienistych; dobrze wypadają w zestawieniach z kwitnącymi werbenami, ciemnym koleusem lub miniaturowymi iglakami.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Sadzenie
Wrażliwe na mróz lekko kwaśne + drenaż 11-17. tydz. marzec - kwiecień Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wiosenne 13-15. tydz. marzec - kwiecień Czytaj więcej
Nawożenie
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 20. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 21. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie późnoletnie 24. tydz. czerwiec Czytaj więcej
Nawożenie Późnoletnie 24. tydz. czerwiec Czytaj więcej
Nawożenie Jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
40 cm
Docelowa szerokość
40 cm
Rozstaw sadzenia
30 cm
Sztuk na m²
9 szt./m2

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 5
Naturalny pokrój
Kępiasty
Siła wzrostu
Wolny wzrost

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Półcień
Tolerowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Preferowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko
Preferowana gleba
Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Przeciętna gleba ogrodowa
Tolerowana gleba
Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba żyzna
Preferowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne

Cechy

  • Ozdobne liście lub igły
  • Atrakcyjny pokrój
  • Zwarty pokrój
  • Atrakcyjna zimą
  • Atrakcyjna przez cały sezon

Ostrzeżenia

  • Może przemarzać
  • Młode rośliny mogą przemarzać

Zastosowanie

  • Do pojemników
  • Do małych ogrodów
  • Do ogrodu skalnego
  • Do ogrodu żwirowego
  • Na rabaty kwiatowe
  • Na rabaty mieszane
  • Na wrzosowiska
  • Obwódka

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Przeglądaj grupy roślin