Tawuła japońska
Spiraea japonica Manon
Ciemnozielony krzew o różowych kwiatach, którego liście jesienią przebarwiają się na czerwonopomarańczowo.
Tawuły japońskie to krzewy łatwe w uprawie, o długim okresie kwitnienia. Mają dekoracyjne ulistnienie i zwykle przyjmują zwarty, półkulisty pokrój, który dobrze prezentuje się w nasadzeniach grupowych i na obrzeżach rabat.
Liście
Pokrój
Jesień
01 / 3
Wygląd
Krzew osiąga ok. 70 cm wysokości i podobną szerokość. Przy corocznym, silnym cięciu prezentuje się jako ładny, zwarty, półkulisty krzew. Roślina niecięta z wiekiem może się jednak ogałacać w środkowej części i przyjmować luźniejszy, nieregularny kształt.
Pędy są silnie rozgałęzione, liście małe (drobniejsze niż u odmian żółtolistnych), eliptyczne i ostro zakończone — zielone. Młode liście bywają czerwonawe i często pstre, czasem z przebarwieniami na biało. Jesienią liście przebarwiają się ogniście, na czerwonopomarańczowo.
Różowe kwiaty wyrastają na pędach tegorocznych, zebrane są w płaskie, niewielkie baldachy. Okres kwitnienia przypada latem, od końca czerwca do sierpnia.
02 / 3
Stanowisko i uprawa
Odmiana 'Manon' — jak pozostałe tawuły japońskie — jest rośliną łatwą w uprawie i odporną: toleruje różne typy gleby, dobrze znosi trudniejsze warunki, suszę oraz ataki wielu szkodników i chorób. Jest w pełni mrozoodporna.
Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych i w półcieniu. W miejscach bardziej zacienionych może jednak słabiej kwitnąć.
Tawuła nie ma szczególnych wymagań glebowych — toleruje większość gleb ogrodowych, lecz najlepiej udaje się na podłożu żyznym i umiarkowanie wilgotnym. Nie nadaje się na tereny ciężkie i podmokłe.
Tawułom japońskim służy silne cięcie. Wczesną wiosną warto skrócić pędy — to pobudza krzewienie, nadaje zwarty pokrój i poprawia intensywność kwitnienia (patrz cięcie). Usuwanie przekwitłych kwiatostanów może spowodować powtórne kwitnienie we wrześniu, choć z reguły o mniejszym nasileniu.
03 / 3
Zastosowanie
'Manon' stosowana jest jako roślina okrywowa i doskonale nadaje się na niskie żywopłoty. Dzięki dużej odporności polecana jest do nasadzeń w zieleni publicznej i parkach. Nadaje się także na skarpy (w towarzystwie kosodrzewiny i jałowców) oraz do ogrodów skalnych.
W kompozycjach rabatowych w końcu czerwca i w lipcu tworzy wyraźną, ciemnoróżową plamę, która przyciąga wzrok.
Ciemne liście tej odmiany można rozjaśnić, łącząc ją z jasnolistnymi krzewuszkami cudownymi, które także kwitną latem — np. żółtymi 'Verweig 2' czy 'Olympiade' albo kremoobrzeżoną 'Nana Variegata'. Do liściastych krzewów warto dołączyć kilka niewysokich iglaków, np. pstrych, nieekspansywnych jałowców chińskich 'Plumosa Aureovariegata'.
Z kolei różowe kwiaty dobrze skomponują się z purpurowymi liśćmi karłowych odmian krzewuszki ('Minor Black', 'Alexandry') oraz berberysów 'Atropurpurea Nana'. Do zestawienia można dodać chłodną barwę jednej z niskich odmian świerka kłującego ('Glauca Globosa', 'Hermann Naue', 'Śleszyn') oraz białe kwiaty pięciornika krzewiastego 'Abbotswood'.
Dobrymi towarzyszami dla 'Manon' będą też byliny: intensywnie kwitnący bodziszek wspaniały, szałwia omszona (zarówno odmiany fioletowe, jak i białe) oraz purpurowe żurawki. Można do nich dołączyć obficie kwitnące róże rabatowe i piwonie (szczególnie te kwitnące na różowo, czerwono lub biało) — tak powstanie uroczy kącik w stylu angielskim, tonący w kwiatach na początku lata.
Na rabatach półcienistych tawuła będzie dobrym partnerem dla hortensji drzewiastej 'Anabelle'.
W ogrodach przydomowych warto sadzić ją w grupie z innymi tawułami o jaśniejszym ulistnieniu, np. 'Golden Princess', 'Goldflame', 'Goldmound', oraz z zielonymi odmianami 'Dart's Red' czy 'Crispa'. Można je podsadzić niebieskimi, płożącymi jałowcami ('Blue Chip').
Tawuły japońskie są również cennym uzupełnieniem wrzosowisk, uatrakcyjniając je w pierwszej połowie lata.
Fenologia
Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych
Fenologia rośliny
- Różowe
Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.
Kwitnienie
Odkryj podobne terminy i kolory
Rozmiary
Rozmiary i wzrost
- Docelowa wysokość
- 70 cm
- Docelowa szerokość
- 70 cm
- Rozstaw sadzenia
- 70 cm
- Sztuk na m²
- 2 szt./m2
Cechy
Cechy rośliny
- Strefa mrozoodporności
- Strefa mrozoodporności 4
- Naturalny pokrój
- Półkulisty
- Siła wzrostu
- Silny wzrost
Cechy
Cechy i zastosowanie
Stanowisko
- Preferowane nasłonecznienie
- Pełne słońce
- Tolerowane nasłonecznienie
- Półcień
- Preferowana wilgotność gleby
- Świeże stanowisko
- Preferowana gleba
- Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
- Tolerowana gleba
- Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-gliniasta Przeciętna gleba ogrodowa
Cechy
- Ozdobne kwiaty
- Ozdobne liście lub igły
- Zwarty pokrój
- Atrakcyjna przez cały sezon
- Wcześnie wypuszcza liście
Ostrzeżenia
- Wymaga cięcia
Zastosowanie
- Roślina okrywowa
- Do małych ogrodów
- Do parków
- Do zieleni miejskiej
- Na podjazd
- Na rabaty kwiatowe
- Na rabaty mieszane
- Na skarpę
- Na wrzosowiska
- Niski żywopłot
care
- Znosi zanieczyszczenie powietrza
- Znosi suszę
Grupy roślin
Powiązana wiedza
-
Jakie powojniki możemy posadzić w ogrodzie?
Powojniki (Clematis) są piękne pnącza cenione za romantyczne kwiaty. Ich wybór przyprawia o zawrót głowy - powojniki tak możemy dobrać do ogrodu, że będą kwitły od kwietnia aż do października.
-
Kwiecień w ogrodzie
W kwietniu witamy wiosnę i jej subtelne kolory - cieszą nas żółte forsycje, różowe śliwy czy białe magnolie. Jest to czas ogrodników: sadzimy, dzielimy, przesadzamy i nawozimy. Czeka nas więc sporo pracy, ale też satysfakcji i zadowolenia z jej efektów.
-
Czerwiec w ogrodzie
Pierwszy letni miesiąc daje dużo radości w ogrodzie. Trwa festiwal barw i kwiatów. W tym miesiącu kontynuujemy prace wiosenno-letnie i nie ma mowy o lenistwie. Przede wszystkim podlewamy, pielimy i walczymy ze szkodnikami i chorobami. Sadzimy, siejemy, pikujemy, rozsadzamy i pilnujemy, aby dotychczasowe prace przyniosły pożądany efekt.