Świerk serbski

Picea omorika Pimoco

Karłowa odmiana o bardzo powolnym wzroście i zaokrąglonym pokroju.

Opis

Karłowa odmiana świerka o szerokim zastosowaniu — na rabaty, do skalniaków, na wrzosowiska czy do pojemników. Niewielkie rozmiary rośliny pozwalają tworzyć interesujące aranżacje nawet na małych balkonach i tarasach.

Świerk serbski Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 3

Wygląd

'Pimoco' to ciekawa odmiana świerka serbskiego, która tworzy zwarte zielone kule. Iglak jest najeżony krótkimi (ok. 0,5 cm), matowymi igłami, które promieniście obrastają pędy.

Igły są liczne, drobne, sztywne i o ciemnozielonym wybarwieniu, z dwoma białymi paskami biegnącymi po spodniej stronie, przez co roślina wydaje się dwukolorowa.

Pędy są częściowo uniesione ku górze. Gęsto ułożone pędy dokładnie skrywają wnętrze rośliny i nadają jej kompaktowy pokrój.

W parze ze zwartym pokrojem idą niewielkie rozmiary. W wolnym tempie roślina w wieku 10 lat dorasta do około 30 cm wysokości i 50 cm szerokości.

02 / 3

Stanowisko i uprawa

Iglak lubi stanowiska w pełnym słońcu, najlepiej w zacisznych miejscach, gdzie nie wieją silne wiatry. Świerk serbski toleruje niewielkie zacienienie, może rosnąć także w półcieniu.

Odpowiada mu wilgotne powietrze — dobrze będzie się czuł w pobliżu zbiorników wodnych. Jeśli nie możemy zapewnić takich warunków, warto regularnie podlewać i zraszać roślinę, ponieważ dobrze reaguje na takie zabiegi.

Świerki pospolite dobrze radzą sobie na przeciętnych, wilgotnych glebach, zwłaszcza młode osobniki. Najlepiej rosną na żyznych podłożach o lekko kwaśnym lub kwaśnym pH. Rośliny mają też tendencję do zakwaszania podłoża wokół siebie — cecha przydatna na wrzosowiskach tworzonych z torfu.

Radzą sobie również na cięższych, gliniastych glebach. Świerka serbskiego można sadzić na glebach piaszczystych, ale wtedy wymaga bardziej intensywnego podlewania, szczególnie w pierwszych latach uprawy.

Roślina jest mrozoodporna na terenie całego kraju i stosunkowo dobrze znosi zanieczyszczone oraz suche powietrze miejskie.

03 / 3

Zastosowanie

Stosunkowo małe rozmiary i ciekawy, naturalnie stożkowaty pokrój sprawiają, że roślina ma szerokie zastosowanie. Można ją stosować na rabatach mieszanych, wrzosowiskach, w kompozycjach w skrzyniach balkonowych, a także na skalniakach, alpinariach, w ogrodach formalnych oraz w ogrodach w stylu japońskim i nowoczesnym.

Ze względu na pokrój i preferencje do podłoża o niższym pH, jest ciekawą alternatywą dla sosen i jałowców często stosowanych na wrzosowiskach.

Na takiej rabacie, poza stałymi elementami jak wrzosy i wrzośce, można sadzić azalie wielkokwiatowe i japońskie, okazałe rododendrony, a w cieplejszych rejonach kraju także pierisy i kalmie, np. odmiany wielolistną lub szerokolistną 'Minuet'.

Niższe rośliny, takie jak bażyna czarna i golteria pełzająca, będą barwnym wypełnieniem najniższego „piętra” roślin.

Niewielką rabatę w nowoczesnym stylu możemy zestawić (wraz z 'Nana') z trawami i bylinami, np. kostrzewą Gautiera, liatrą kłosową 'Alba' lub 'Floristan Violet', niskim czosnkiem karatawskim czy dekoracyjną turzycą włosowatą 'Frosted Curls'.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Sadzenie
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 10-16. tydz. marzec - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 31-38. tydz. sierpień - wrzesień zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 20. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie późnoletnie 28. tydz. lipiec Czytaj więcej
Nawożenie Jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
1 m
Docelowa szerokość
1 m
Wysokość po 10 latach
30 cm
Szerokość po 10 latach
50 cm
Rozstaw sadzenia
50 cm
Sztuk na m²
4 szt./m2

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 4
Naturalny pokrój
Kulisty
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Klasa rozmiaru
Miniatura

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Nadaje się do formowania jako
Kulisty

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Tolerowane nasłonecznienie
Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko
Tolerowana wilgotność gleby
Wilgotne stanowisko
Preferowana gleba
Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba żyzna
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże kwaśne Podłoże lekko kwaśne

Cechy

  • Atrakcyjny pokrój
  • Atrakcyjna zimą
  • Atrakcyjna przez cały sezon
  • Długowieczna

Zastosowanie

  • Do pojemników
  • Do alpinariów
  • Do dużych ogrodów
  • Do małych ogrodów
  • Do ogrodu skalnego
  • Do ogrodu żwirowego
  • Na balkony i tarasy
  • Na rabaty mieszane
  • Na wrzosowiska
  • Nad oczka wodne

care

  • Dobrze znosi cięcie
  • Znosi suszę

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Roślina - zwłaszcza na suchym stanowisku - może atakować kilka szkodników: przędziorek, świerkowiec czy mszyca.

Zobacz pełny katalog