Świerk pospolity

Picea abies

Świerk pospolity to duże, krajowe, szybko rosnące drzewo zimozielone. Ma niewielką odporność na przesuszenie i źle znosi zanieczyszczenia przemysłowe.

Opis

Przed posadzeniem warto pamiętać, że to duże i szybko rosnące drzewo. W mniejszych ogrodach jego utrzymanie może wymagać regularnego i dość silnego cięcia. Ze świerka pospolitego można też tworzyć oryginalne żywopłoty.

Świerk pospolity Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 5

Wygląd

Świerk pospolity to krajowy gatunek, naturalnie występujący m.in. na południu kraju oraz w jego północno‑wschodnich rejonach.

W przeciwieństwie do świerka białego czy kłującego charakteryzuje się szybkim wzrostem — w 30. roku często osiąga dorodną wysokość około 20 m.

Ma typowy stożkowaty pokrój z poziomo wyrastającymi, łukowato uniesionymi gałęziami. Igły są krótkie (1–2 cm), sztywne i kłujące, intensywnie ciemnozielone i błyszczące. Roślina wytwarza dość duże, cylindryczne szyszki (do około 18 cm), zwykle skupione w górnej części korony. Z drzew tego gatunku często wydobywa się przyjemny „leśny” aromat, a zimą szyszki bywają pokarmem dla wiewiórek.

02 / 5

Stanowisko i uprawa

Świerk lubi stanowiska w pełnym słońcu, ale rośnie też w półcieniu i w zacisznych miejscach, gdzie nie wieją silne wiatry.

Preferuje miejsca w pobliżu zbiorników wodnych lub o dobrej wilgotności powietrza, ponieważ korzysta z wilgotnego powietrza. W warunkach mniej sprzyjających należy pamiętać o regularnym podlewaniu i zraszaniu, zwłaszcza w okresie suszy i w pierwszych latach po posadzeniu.

Najlepiej rośnie na żyznych, wilgotnych glebach o lekko kwaśnym lub kwaśnym pH, lecz dobrze radzi sobie również na cięższych glebach gliniastych. Na glebach piaszczystych wymaga częstszego podlewania.

Drzewa są mrozoodporne na terenie całego kraju, jednak źle reagują na suche i zanieczyszczone powietrze miejskie. Świerk dobrze znosi cięcie, więc przycinanie łatwo utrzymać w ryzach w mniejszych przestrzeniach.

03 / 5

Zastosowanie

Jako duże drzewo preferujące słońce sprawdza się doskonale jako soliter w większych ogrodach i parkach.

Naturalny, „swojski” wygląd świerka czyni go wartym zastosowania w założeniach naturalistycznych i leśnych fragmentach ogrodu, gdzie może swobodnie się rozrastać. W takich kompozycjach dobrze komponuje się z drzewami liściastymi i roślinami runa — przykładowo z lipami szerokolistnymi, leszczynami czy grabami, a wśród roślin okrywowych z zawilcami, konwalią majową i kokoryczkiem wielkokwiatowym.

Dzięki dobrej tolerancji na cięcie można go stosować także na strzyżone, zimozielone żywopłoty lub sadzić w rzędach jako wysoki szpaler.

04 / 5

Warto wiedzieć

Świerk jest wrażliwy na zanieczyszczone powietrze miejskie, dlatego w aglomeracjach lepiej rozważyć bardziej odporne lub ozdobne, karłowe odmiany.

Do mniejszych ogrodów częściej poleca się formy wolnorosnące lub karłowe, na przykład odmiany kolumnowe czy poduszkowe, takie jak 'Cupressina', 'Frohburg' lub 'Echiniformis'.

05 / 5

Uwaga!

Świerk ma płytki i rozgałęziony system korzeniowy. Nie jest wskazane sadzenie w jego bezpośrednim sąsiedztwie roślin o dużych lub gęstych liściach, które intensywnie transpirują — konkurencja o wilgoć może być wtedy niekorzystna dla świerka.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Sadzenie
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 10-16. tydz. marzec - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 31-38. tydz. sierpień - wrzesień zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 20. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie późnoletnie 28. tydz. lipiec Czytaj więcej
Nawożenie Jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
50 m
Docelowa szerokość
25 m
Wysokość po 10 latach
8 m
Szerokość po 10 latach
4 m
Rozstaw sadzenia
10 m

Cechy

Cechy rośliny

Naturalny pokrój
Stożkowaty
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Siła wzrostu
Średnia siła wzrostu

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Nadaje się do formowania jako
Żywopłot
Prowadzenie
Żywopłot formowany

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Tolerowane nasłonecznienie
Półcień Cień
Preferowana wilgotność gleby
Wilgotne stanowisko
Tolerowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko
Preferowana gleba
Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba piaszczysta Gleba gliniasta Gleba piaszczysto-gliniasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże kwaśne Podłoże lekko kwaśne

Cechy

  • Atrakcyjny pokrój
  • Płytki system korzeniowy

Ostrzeżenia

  • Wrażliwa na szkodniki
  • Źle znosi zanieczyszczenie powietrza

Zastosowanie

  • Soliter
  • Do parków
  • Na szpalery
  • Nad oczka wodne
  • Żywopłot zimozielony

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Roślina może być atakowana przez kilka szkodników (przędziorka, świerkowca czy mszyce) - zwłaszcza na suchym stanowisku.

Zobacz pełny katalog