Świerk Brewera

Picea breweriana

Duże, wolnorosnące drzewo iglaste o ładnym, zwartym pokroju i głębokim, ciemnozielonym ulistnieniu.

Opis

Świerk Brewera to mało wymagający iglak dobrze znoszący nasze warunki klimatyczne. Młode egzemplarze potrzebują nieco uwagi — podlewania i osłaniania w bardzo surowe zimy; starsze rośliny stają się bardziej odporne na suszę i mróz.

Świerk Brewera Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 3

Wygląd

Świerk Brewera to wspaniałe, duże drzewo iglaste o bardzo wolnym tempie wzrostu. Przyrasta przeciętnie około 15 cm rocznie, w efekcie czego po 10 latach osiąga do około 2 m wysokości, podczas gdy jego docelowa wysokość sięga około 15 m.

Roślina ceniona jest za ładny, zwarty, stożkowaty pokrój tworzony przez sztywne gałęzie układające się w wyraźnych „piętrach”.

Igły są miękkie, ciemnozielone od góry, a od spodu z dwoma białymi paskami, podobnie jak u jodły. Jak typowy świerk, wytwarza cylindryczne szyszki o twardych łuskach, zwisające ku dołowi; zaczynają opadać jesienią i kończą to wiosną.

02 / 3

Stanowisko i uprawa

Świerk to gatunek wybitnie światłolubny, dlatego najlepiej sadzić go w miejscach o pełnym nasłonecznieniu. W słonecznym stanowisku drzewo nie traci dolnych gałęzi, które okrywają pień od podstawy, dzięki czemu utrzymuje zwarty i regularny kształt.

Roślina zniosą suchsze, jałowe i piaszczyste podłoże, choć preferuje gleby żyzne, głębokie i bogate w próchnicę (rozłożone substancje organiczne, np. liście, gałęzie czy korzenie) o odpowiedniej wilgotności — szczególnie w okresie młodości. Po 2–3 latach, gdy wytworzy solidny system korzeniowy sięgający głębszych warstw gleby, potrzeba podlewania staje się mniejsza.

Najlepiej rośnie na glebie lekko kwaśnej, ale radzi sobie także na glebach zasadowych. Roślina jest odporna na zanieczyszczone powietrze miejskie, dlatego nadaje się do zieleni miejskiej. Jest całkowicie mrozoodporna.

03 / 3

Zastosowanie

Ze względu na swoje rozmiary i regularny pokrój roślina polecana jest jako okaz soliterowy, gdzie będzie dobrze widoczna i wyeksponuje swoje walory.

W parkach i ogrodach krajobrazowych można sadzić ją w luźnych kompozycjach z innymi drzewami, takimi jak buki pospolite (w formie podstawowej lub odmianie 'Pendula'), kalina angielska, leszczyna pospolita 'Aurea', cis pośredni 'Hicksii' lub sosnami: limba i sosna czarna 'Green Rocket'.

Dzięki bardzo powolnemu wzrostowi można ją posadzić w większym ogrodzie przydomowym — przez około 20 lat nie powinna sprawiać problemów pod względem rozmiarów. Nadaje się do kompozycji z kolorowymi krzewami, takimi jak berberys Thunberga 'Kelleriis', dereń biały 'Aurea', leszczyna pospolita 'Red Majestic', świerk kłujący 'Glauca Globosa' czy jałowiec sabiński 'Variegata'.

Aby uzyskać ukwieconą rabatę, można łączyć iglaka z hortensjami bukietowymi, liatrą kłosową 'Floristan violet' i anafalisem perłowym. Dla rustykalnego charakteru warto dodać rudbekię błyskotliwą, a przy preferencji stylu nowoczesnego — ozdobne trawy, np. miskanta chińskiego 'Gracillimus'.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Owocowanie
Owocowanie 28-52. tydz. lipiec - grudzień
  • Brązowe
Sadzenie
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 10-16. tydz. marzec - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 31-38. tydz. sierpień - wrzesień zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 20. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie późnoletnie 28. tydz. lipiec Czytaj więcej
Nawożenie Jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
15 m
Docelowa szerokość
15 m
Wysokość po 10 latach
1,5 m
Szerokość po 10 latach
2 m

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 5
Naturalny pokrój
Stożkowaty
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Siła wzrostu
Wolny wzrost

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Tolerowane nasłonecznienie
Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko
Preferowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże obojętne

Cechy

  • Atrakcyjny pokrój
  • Atrakcyjna przez cały sezon
  • Głęboki system korzeniowy
  • Długowieczna

Ostrzeżenia

  • Młode rośliny mogą przemarzać
  • Źle znosi przesadzanie

Zastosowanie

  • Soliter
  • Do alpinariów
  • Do dużych ogrodów
  • Do parków
  • Na rabaty mieszane

care

  • Znosi suszę

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Roślina może być atakowana przez szereg szkodników: najczęściej przez mszyce, świerkowce lub przędziorki.

Szkodnik

Przędziorek

Przędziorki atakują rośliny pozbawione wilgoci — w powietrzu i glebie, zwłaszcza podczas gorącej, suchej pogody. Charakt

Zobacz pełny katalog