Starzec popielny

Senecio cineraria

Starzec popielny to łatwa w uprawie bylina o srebrzystych liściach; w naszym klimacie zwykle nie zimuje, dlatego bywa uprawiany jak roślina jednoroczna.

Opis

Starzec popielny to srebrzysty akcent nasłonecznionych rabat. Roślina zawdzięcza swoją nazwę nie odporności na mróz, lecz miękkim, srebrzystym liściom, które sprawiają wrażenie delikatnego oszronienia.

Starzec popielny Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 3

Wygląd

Ozdobą rabat są pierzaste, głęboko powcinane liście pokryte srebrzystym, miękkim kutnerem. Roślina zwykle osiąga około 40 cm (na rynku dostępne są odmiany dorastające do 80 cm), tworząc zwarte, gęste kępy.

Kwitnie od czerwca do sierpnia, jednak drobne, żółte kwiaty nie mają większej wartości dekoracyjnej.

02 / 3

Stanowisko i uprawa

Jako roślina pochodząca z rejonów basenu Morza Śródziemnego wymaga dużo słońca i mało wody. Tylko przy dużym nasłonecznieniu pokrywa się gęstym, srebrzystym kutnerem, który nadaje jej charakterystyczny wygląd.

Rośnie na każdej przepuszczalnej glebie; na zimnej i ciężkiej glinie zwykle słabo się rozwija i zamiera. Najładniej i najbujniej rośnie na glebach żyznych i próchnicznych.

Nie wymaga częstego podlewania, ponieważ dostosowana jest do dłuższych okresów suszy. Sadząc ją w towarzystwie innych roślin, podlewaj ostrożnie, aby nie powodować nadmiernej wilgotności w strefie korzeniowej.

Dobrze reaguje na nawożenie, co sprzyja zagęszczaniu. Warto uszczykiwać młode pędy i usuwać mało atrakcyjne kwiatostany, by roślina była bardziej zwarta.

Starzec popielny zwykle nie zimuje w naszym klimacie; niska cena sadzonek sprawia, że bywa traktowany jak roślina jednoroczna.

03 / 3

Zastosowanie

Starzec popielny dobrze sprawdza się w miejskich i wiejskich rabatach; często łączy się go z szałwią błyszczącą i begonią stale kwitnącą.

Innym ciekawym zestawieniem jest rabata złożona ze starców, intensywnie różowych goździków kropkowanych, szałwii omszonej 'Lubecca' oraz zawciągów nadmorskich 'Dusseldorfer Stolz' i bodziszków korzeniastych 'Max Frei'.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Kwitnienie
Kwitnienie 20-30. tydz. maj - lipiec
  • Żółte
Sadzenie
Byliny bez bulwiastych korzeni 12-34. tydz. marzec - sierpień Czytaj więcej
Nawożenie
Nawożenie letnie 21-31. tydz. maj - sierpień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Kwitnienie

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
40 cm
Docelowa szerokość
40 cm
Rozstaw sadzenia
20 cm
Sztuk na m²
25 szt./m2

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 9
Naturalny pokrój
Kępiasty
Siła wzrostu
Średnia siła wzrostu

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Prowadzenie
Niski żywopłot lub obwódka

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Preferowana wilgotność gleby
Suche stanowisko
Tolerowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko
Preferowana gleba
Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba piaszczysta Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba uboga Gleba piaszczysto-ilasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże obojętne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne Podłoże lekko zasadowe

Cechy

  • Ozdobne liście lub igły
  • Zwarty pokrój
  • Przyjazna dzieciom
  • Atrakcyjna przez cały sezon
  • Płytki system korzeniowy
  • Łatwa do rozmnażania

Ostrzeżenia

  • Może przemarzać

Zastosowanie

  • Do pojemników
  • Do małych ogrodów
  • Do zieleni miejskiej
  • Na balkony i tarasy
  • Na podjazd
  • Na rabaty kwiatowe
  • Na rabaty mieszane
  • Obwódka

care

  • Znosi zanieczyszczenie powietrza
  • Dobrze znosi cięcie
  • Znosi suszę

Grupy roślin

Przeglądaj grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Wytrzymale rośliny, które niekiedy mogą być atakowane przez mszyce lub wciornistki.

Zobacz pełny katalog