Sosna pospolita

Pinus sylvestris Globosa Viridis

Średniej wielkości, początkowo kulista, później stożkowata sosna pospolita — zimozielone uzupełnienie rabat zarówno z krzewami, jak i z bylinami.

Opis

Sosny pospolite to rośliny światłolubne, potrafiące przystosować się do szerokiego spektrum gleb. Odmiana 'Globosa Viridis' jest zwartą, wolno rosnącą formą o długich, żywozielonych igłach, które nadają jej puszysty, nastroszony wygląd.

Sosna pospolita Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 4

Wygląd

Wolno rosnąca odmiana sosny pospolitej. Dziesięcioletni okaz osiąga zwykle 1–1,5 m wysokości i podobną średnicę.

Młode rośliny mają kulisty pokrój, ale z wiekiem wydłużają się i przybierają bardziej stożkowaty kształt.

Odmiana jest bardzo gęsta, pokryta długimi, żywozielonymi, kłującymi igłami osadzonymi na krótkich, sztywnych pędach. To one stanowią główną ozdobę, nadając roślinie charakterystyczne puszyste bryły zwartej zieleni.

Młode, majowe igły są jaśniejsze, co ładnie kontrastuje z ciemniejszym igliwiem starszych pędów.

02 / 4

Stanowisko i uprawa

Sosny są wybitnie światłożądne. W cieniu rosną słabo — stają się przerzedzone, wygięte i bardziej podatne na choroby.

Dobrze znoszą upały i są odporne na suszę, natomiast źle reagują na zanieczyszczenia powietrza.

Charakteryzuje je duża tolerancja glebowa: rosną na glebach ubogich, piaszczystych, kamienistych, torfowych, a nawet na terenach podmokłych — przy różnym pH. Na glebach zbitych i słabo przepuszczalnych warto przygotować odpowiednie stanowisko przy sadzeniu (patrz sadzenie).

Choć preferują podłoże lekko kwaśne lub kwaśne, potrafią też adaptować się do gleb o pH obojętnym lub lekko zasadowym — częściowo dzięki zakwaszaniu gleby przez opadające igły, które tworzą naturalną ściółkę.

W uprawie należy uwzględnić podatność na choroby, zwłaszcza na osutkę sosny, która atakuje młodsze rośliny.

Sosna jest ponadto boga w żywicę — cięcie pędów powoduje obfite „płakanie”, które może brudzić ścieżki i elementy rabat. Najlepiej wykonywać zabiegi na młodych, wiosennych przyrostach.

03 / 4

Zastosowanie

Odmiana nadaje się na wrzosowiska, do rabat mieszanych (np. z berberysami, tawułami i karłowymi świerkami) oraz jako element przeplatający kwitnące byliny. Sprawdzi się także na dużych skalniakach i skarpach.

Dzięki niewielkim rozmiarom odmiana jest szczególnie przydatna na wrzosowiska.

Żywy kolor igieł i kompaktowy pokrój sprawiają, że roślina dobrze prezentuje się w ogrodzie żwirowym, np. w towarzystwie juki karolińskiej, wilczomlecza mirtowatego, kostrzewy niedźwiedziej czy sosny czarnej 'Green Rocket'.

04 / 4

Ważne

Niskie odmiany sosen i innych iglaków są szczególnie narażone na uszkodzenia wywołane moczem psów, co prowadzi do żółknięcia i opadania igieł oraz powstawania prześwitów w zwartej bryle.

Jeśli jednym z użytkowników ogrodu jest pies, rozwiązaniem może być sadzenie form szczepionych na pniu lub wybór miejsc, do których zwierzę nie ma dostępu.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Sadzenie
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 10-16. tydz. marzec - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 31-38. tydz. sierpień - wrzesień zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Kompostowanie wiosną 8-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Całosezonowe 9-33. tydz. luty - sierpień Czytaj więcej
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej
Kompostowanie jesienią 34-36. tydz. sierpień - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
2 m
Docelowa szerokość
2 m

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 2
Naturalny pokrój
Stożkowaty
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Siła wzrostu
Wolny wzrost

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Nadaje się do formowania jako
Kulisty
Prowadzenie
Forma pienna Żywopłot nieformowany

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Preferowana wilgotność gleby
Suche stanowisko Świeże stanowisko
Tolerowana wilgotność gleby
Wilgotne stanowisko Mokre stanowisko
Preferowana gleba
Gleba przepuszczalna
Tolerowana gleba
Gleba piaszczysta Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba żyzna Gleba uboga Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże kwaśne Podłoże obojętne Podłoże lekko zasadowe

Cechy

  • Ozdobne liście lub igły
  • Atrakcyjny pokrój
  • Zwarty pokrój
  • Atrakcyjna zimą
  • Atrakcyjna przez cały sezon
  • Długowieczna

Ostrzeżenia

  • Wrażliwa na szkodniki

Zastosowanie

  • Do pojemników
  • Do małych ogrodów
  • Do ogrodu skalnego
  • Do ogrodu żwirowego
  • Do parków
  • Do zieleni miejskiej
  • Na rabaty mieszane
  • Na skarpę
  • Na wrzosowiska

care

  • Dobrze znosi cięcie
  • Znosi suszę

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Sosny zwyczajne podatne są na choroby i szkodniki. Zwłaszcza młode egzemplarze podatne są na osutkę sosny.

Zobacz pełny katalog