Sosna bośniacka
Pinus leucodermis/Pinus heldreichii
Średniej wielkości, mało wymagająca sosna, która powinna zmieścić się w większości ogrodów, ciesząc intensywną zielenią błyszczących igieł.
Sosna bośniacka to ceniony gatunek sosny. Podobnie jak inne sosny ma niewielkie wymagania glebowe i wodne, lecz wyróżnia się większą odpornością na zanieczyszczenia atmosferyczne oraz zwartym, regularnym pokrojem.
Liście
Pokrój
Jesień
01 / 3
Wygląd
Sosna bośniacka rośnie wolno — około 20 cm rocznie. Jej gałęzie są skierowane ku górze, co nadaje drzewu zwarty, stożkowaty pokrój.
Główna masa igieł skupiona jest na końcach pędów; igły są średniej długości (6–8 cm), błyszczące i zielone, dzięki czemu wierzchołkowa część drzewa wygląda gęsto i dekoracyjnie.
W naszych warunkach drzewo zwykle nie przekracza 10 m wysokości, choć osiągnięcie takiego wzrostu zajmuje wiele lat. Przeciętna wielkość 10‑letniego egzemplarza to około 150 cm wysokości i szerokości.
Korona jest zwarta, regularna i wąsko stożkowata. Dodatkową ozdobą są walcowate szyszki o fioletowo‑niebieskim odcieniu, dochodzące do około 8 cm długości.
02 / 3
Stanowisko i uprawa
Pochodząca z Półwyspu Bałkańskiego sosna bośniacka jest rośliną zahartowaną: dobrze znosi niedobór wody i jałowe podłoże. Najlepiej rośnie na przepuszczalnych, piaszczystych glebach i wykazuje skłonność do stanowisk o wyższym, lekko zasadowym pH.
Preferuje stanowiska w pełnym słońcu, ewentualnie lekki, ażurowy półcień.
Posiada rozległy, lecz dość zwarty system korzeniowy, co ułatwia przesadzanie również starszych egzemplarzy.
Roślina jest mrozoodporna na terenie większości kraju, z wyjątkiem Suwalszczyzny i Podhala.
03 / 3
Zastosowanie
Sosna bośniacka dobrze nadaje się do ogrodów skalnych, gdzie można ją sadzić między niskimi kosodrzewinami i srebrzystymi, rozrastającymi się u ich stóp jałowcami płożącymi, np. odmianą 'Plumosa'.
Aby nadać skalniakowi kontrast kolorystyczny, warto pod nią dosadzić niskie, poduchowate gatunki, jak janowiec sterczący, tojeść kropkowaną czy drobne zawciągi w odmianie podstawowej lub białej.
Sosna sprawdzi się także na słonecznych rabatach, zestawiona z drzewami, krzewami i bylinami. Interesujące kompozycje można tworzyć z perukowcem podolskim, berberysami, czosnkami ozdobnymi i ostnicą włosowatą.
Fenologia
Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych
Fenologia rośliny
- Fioletowe
- Niebieskie
Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.
Rozmiary
Rozmiary i wzrost
- Docelowa wysokość
- 10 m
- Docelowa szerokość
- 5 m
- Rozstaw sadzenia
- 3 m
Cechy
Cechy rośliny
- Strefa mrozoodporności
- Strefa mrozoodporności 6
- Naturalny pokrój
- Stożkowaty
- Liście / igły
- Zimozielone liście / igły
- Siła wzrostu
- Wolny wzrost
Cechy
Cechy i zastosowanie
Stanowisko
- Preferowane nasłonecznienie
- Pełne słońce
- Preferowana wilgotność gleby
- Suche stanowisko
- Tolerowana wilgotność gleby
- Świeże stanowisko
- Preferowana gleba
- Gleba piaszczysta Gleba przepuszczalna
- Tolerowana gleba
- Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba żyzna Przeciętna gleba ogrodowa
- Preferowany odczyn gleby
- Podłoże lekko zasadowe
- Tolerowany odczyn gleby
- Podłoże obojętne Podłoże lekko kwaśne
Cechy
- Zwarty pokrój
Zastosowanie
- Do małych ogrodów
- Do parków
- Do zieleni miejskiej
morphology
- Zimozielone liście
Grupy roślin
Przeglądaj grupy roślin
Choroby i szkodniki
Choroby i szkodniki
Roślina bywa atakowana przez szkodniki takie jak borecznik rudy, osnuja sadzonkowa czy korodówka pniówka. Czasem pojawia się na roślinie rdza powodowana przez grzyby.
Powiązana wiedza
-
Jakie powojniki możemy posadzić w ogrodzie?
Powojniki (Clematis) są piękne pnącza cenione za romantyczne kwiaty. Ich wybór przyprawia o zawrót głowy - powojniki tak możemy dobrać do ogrodu, że będą kwitły od kwietnia aż do października.
-
Kwiecień w ogrodzie
W kwietniu witamy wiosnę i jej subtelne kolory - cieszą nas żółte forsycje, różowe śliwy czy białe magnolie. Jest to czas ogrodników: sadzimy, dzielimy, przesadzamy i nawozimy. Czeka nas więc sporo pracy, ale też satysfakcji i zadowolenia z jej efektów.
-
Czerwiec w ogrodzie
Pierwszy letni miesiąc daje dużo radości w ogrodzie. Trwa festiwal barw i kwiatów. W tym miesiącu kontynuujemy prace wiosenno-letnie i nie ma mowy o lenistwie. Przede wszystkim podlewamy, pielimy i walczymy ze szkodnikami i chorobami. Sadzimy, siejemy, pikujemy, rozsadzamy i pilnujemy, aby dotychczasowe prace przyniosły pożądany efekt.
