Słonecznik wierzbolistny

Helianthus salicifolius

Egzotycznie wyglądająca bylina — bardzo okazała, dorastająca nawet do 2,5 m wysokości.

Opis

Niewymagająca w uprawie bylina preferująca słoneczne stanowiska. Odporna na suszę, dobrze rośnie na przeciętnych glebach. Przez cały sezon zwraca uwagę nietypowym, wąskim ulistnieniem, a jesienią dekorują ją żółte kwiaty.

Słonecznik wierzbolistny Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 3

Wygląd

Słonecznik wierzbolistny to wysoka bylina (dorastająca nawet do 250 cm) o smukłym, wyprostowanym pokroju, której łodygi na całej długości pokrywają długie, wiotkie liście.

Liście osiągają do 20 cm długości przy zaledwie 5 mm szerokości, tworząc efekt zwisających, cienkich pasm — poruszają się nawet przy lekkim wietrze.

Pod koniec września pojawiają się pąki kwiatostanowe, z których w październiku rozwijają się liczne, żółte kwiatostany o średnicy około 5 cm z ciemnymi środkami, przypominające miniaturowe kwiaty słonecznika.

Kwiaty nie zawsze zdążą w pełni się rozwinąć — bywają zniszczone przez pierwsze, jesienne przymrozki.

02 / 3

Stanowisko i uprawa

Słonecznik wierzbolistny jest tolerancyjny pod względem rodzaju gleby i wykazuje odporność na suszę.

Wymaga stanowisk słonecznych — w cieniu traci część dekoracyjności i może słabiej kwitnąć.

03 / 3

Zastosowanie

Słonecznik wierzbolistny to typowa roślina rabatowa — dobrze komponuje się z krzewami i bylinami, które swoje walory prezentują latem i jesienią.

Tworząc rabatę w rustykalnym stylu w ciepłej, żółtej tonacji, można łączyć go z nawłocią ogrodową, rozchodnikiem okazałym 'Stardust', krwawnikiem ogrodowym 'Moonshine'.

Do miejskiego ogrodu sprawdzi się kompozycja, w której słonecznik zestawiony jest ze srebrzystą jodłą jednobarwną 'Archer's Dwarf', intensywnie różowo kwitnącym rozchodnikiem okazałym 'Brillant', zwiewnym zawilcem japońskim 'Konigin Charlotte' oraz odpornymi krwawnikami pospolitymi — czerwonym 'Cerise Queen' i białym w formie podstawowej.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Kwitnienie
Kwitnienie 36-41. tydz. wrzesień - październik
  • Żółte
Sadzenie
Byliny z delikatnymi, bulwiastymi korzeniami 12-34. tydz. marzec - sierpień Czytaj więcej
Cięcie
Wiosenne usuwanie zaschniętych bylin 5-9. tydz. styczeń - luty Czytaj więcej
Nawożenie
Wiosenne Kompostowanie 8-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 10-11. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 16. tydz. kwiecień Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 16-22. tydz. kwiecień - maj Czytaj więcej
Nawożenie Jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej
Jesienne Kompostowanie 34-36. tydz. sierpień - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Kwitnienie

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
2,5 m
Rozstaw sadzenia
50 cm
Sztuk na m²
3 szt./m2

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 2
Naturalny pokrój
Wzniesiony
Siła wzrostu
Średnia siła wzrostu

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Preferowana wilgotność gleby
Suche stanowisko Świeże stanowisko

Cechy

  • Ozdobne kwiaty
  • Ozdobne liście lub igły
  • Wabi motyle

Zastosowanie

  • Soliter
  • Do dużych ogrodów
  • Na rabaty kwiatowe
  • Na rabaty mieszane
  • Nad oczka wodne

care

  • Znosi suszę

Grupy roślin

Przeglądaj grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Roślina jest odporna.

Zobacz pełny katalog