Miskant chiński

Miscanthus sinensis Augustfeder

Odmiana miskanta wyróżniająca się przepięknym jesiennym wybarwieniem liści — feria zieleni, żółci, brązu, pomarańczy i purpury.

Opis

Miskanty to dobrze zimujące w naszym klimacie, wysokie trawy ozdobne, które szczególnie spektakularnie prezentują się jesienią.

Miskant chiński Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 3

Wygląd

'Augustfeder' wytwarza wysokie, łukowato wygięte, przewieszające się w około 3/4 wysokości i szerokie źdźbła. Są one zielone z białym paskiem pośrodku i tworzą zwartą, regularną kępę osiągającą około 120 cm wysokości przy średnicy 80–100 cm. Miskant dość późno rozpoczyna wegetację (dopiero w maju), lecz szybki przyrost powoduje, że już w czerwcu roślina dobrze prezentuje się na rabacie.

Odmiana jest cenna ze względu na spektakularne jesienne wybarwienie oraz fakt, że kolor kwiatostanów nie płowieje zbyt szybko.

Charakterystyczne dla miskantów przewieszające się kwiatostany pojawiają się od sierpnia. Mają one barwę czekoladową i wystają ponad zgrabną kępę liści — roślina osiąga wtedy około 160–180 cm wysokości. Odmiana kwitnie bardzo obficie. W miarę przekwitania kwiatostany bieleją, przybierając puszystą formę, i pozostają na roślinie aż do wiosny, stanowiąc także zimową dekorację ogrodu.

02 / 3

Stanowisko i uprawa

Miskanty lubią słońce i stałą wilgotność. Przy stale wilgotnym (nie mokrym) podłożu i w pełnym słońcu będą dobrze rosły i obficie kwitły, pozostając atrakcyjne przez większość sezonu — także zimą. W lekkim półcieniu roślina również się przyjmie, choć może być mniej okazała.

Rośliny preferują podłoże umiarkowanie żyzne lub żyzne; są tolerancyjne wobec pH, ale najlepiej rosną na lekko kwaśnym podłożu. Poradzą sobie na glebach przeciętnych — nie są żarłoczne, dlatego wystarczy im dawka kompostu co 2–3 lata.

Najważniejsze jest, by gleba była dobrze zdrenowana, wilgotna, lecz bez stagnującej wody. Na glebach ciężkich warto wykonać drenaż i wzbogacić podłoże kompostem podczas sadzenia.

Młode egzemplarze warto osłaniać na zimę. Kłosy miskanta najlepiej pozostawić na rabacie do wiosny, np. związane w snopek — ozdobią ogród zimą i jednocześnie ochronią środek kępy przed mrozem oraz wnikaniem wody i śniegu. Na wiosnę usuńmy stare źdźbła, aby zrobić miejsce nowym przyrostom.

03 / 3

Zastosowanie

Odmianę 'Augustfeder' jako dużą roślinę polecamy na większe rabaty. Miękkie kształty kępy i przyjemny szum poruszanych na wietrze źdźbeł czynią ją doskonałą do sadzenia nad oczkami wodnymi lub przy miejscach wypoczynku — altanach czy huśtawkach ogrodowych. Roślina sprawdza się zarówno jako soliter, jak i w roli nieformowanego, sezonowego żywopłotu.

Miskant jest jednym z podstawowych gatunków wykorzystywanych do tworzenia żwirowych rabat w stylu japońskim, nowoczesnym oraz na brzegu strumienia, stawu czy oczka, a także w kompozycjach imitujących wodę.

Regularna sylwetka czyni go świetną rośliną architektoniczną, przydatną w nowoczesnych aranżacjach — zarówno w towarzystwie innych miskantów, jak i traw ozdobnych: turzyc, trzcinników czy rozplenicy. Dobze harmonizuje z bryłami surowych budynków.

Równocześnie dobrze spełnia rolę tła dla kwiatowych rabat. Posadzony z hortensją bukietową 'Vanille Fraise', bukszpanem i odętką stworzy sielską kompozycję.

Miskant to cenne urozmaicenie rabat złożonych z późno kwitnących bylin. Sadźmy go jako tło dla takich roślin jak sadźec purpurowy, słoneczniczek szorstki, rudbekie, języczki pomarańczowe, marcinki i duże rozchodniki ('Matrona', 'Herbstfreude', 'Brillant', 'Stardust').

Do prostych w uprawie kompozycji z krzewami warto sięgnąć po bordowe i czerwone odmiany berberysów Thunberga: 'Helmond Pillar', 'Atropurpurea Nana', 'Admiration', 'Red Carpet' czy 'Red Pillar'.

Miskanty ładnie harmonizują także z roślinami o ażurowych liściach, nadającymi kompozycjom nowoczesny charakter, np. bzem czarnym ('Laciniata' lub 'Eva') czy brzozą 'Trost's Dwarf'.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Kwitnienie
Kwitnienie 30-46. tydz. lipiec - listopad
  • Białe
  • Brązowe
Sadzenie
Wrażliwe na mróz lekko kwaśne + drenaż 11-17. tydz. marzec - kwiecień Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wiosenne 13-15. tydz. marzec - kwiecień Czytaj więcej
Nawożenie
Kompostowanie wiosną 8-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Całosezonowe 9-33. tydz. luty - sierpień Czytaj więcej
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej
Kompostowanie jesienią 34-36. tydz. sierpień - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
1,8 m
Docelowa szerokość
1 m
Rozstaw sadzenia
80 cm
Sztuk na m²
2 szt./m2

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 6
Naturalny pokrój
Kępiasty
Siła wzrostu
Średnia siła wzrostu

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Tolerowane nasłonecznienie
Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Wilgotne stanowisko
Tolerowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko
Preferowana gleba
Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-gliniasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne

Cechy

  • Ozdobne kwiaty
  • Ozdobne liście lub igły
  • Atrakcyjny pokrój
  • Atrakcyjna zimą
  • Jesienne wybarwienie
  • Atrakcyjna przez cały sezon
  • Długie kwitnienie
  • Długowieczna

Ostrzeżenia

  • Wymaga cięcia
  • Młode rośliny mogą przemarzać

Zastosowanie

  • Soliter
  • Do dużych ogrodów
  • Do małych ogrodów
  • Do ogrodu żwirowego
  • Do zieleni miejskiej
  • Na rabaty kwiatowe
  • Na rabaty mieszane
  • Na wrzosowiska
  • Nad oczka wodne
  • Żywopłot nieformowany

Grupy roślin