Lilaki

Lilaki bywają błędnie nazywane bzem. To nieco mylące — nazwa „bez” właściwa jest dla bzu czarnego, nie dla lilaka.

Są to krzewy z ponad 100-letnią tradycją hodowlaną. Powstało około 1000 odmian, choć większość z nich nie przyjęła się na rynku ogrodniczym.

Większość odmian ozdobnych pochodzi od S. vulgaris. Wszystkie dobrze zimują w naszym klimacie. Nadają się też do terenów miejskich, bo tolerują zanieczyszczone powietrze.

Lilaki preferują stanowiska słoneczne. Niektóre kwitną także w półcieniu, np. S. vulgaris 'Indiya'. Kolory i kształty kwiatów są bardzo zróżnicowane:

• kolory: głównie róże, fiolety i biel;
• formy: pojedyncze (S. vulgaris 'Edith Cavell'), pełne (S. vulgaris 'Katherine Havemeyer'), jednobarwne (S. vulgaris 'Prof. Hoser') i dwubarwne (S. vulgaris 'Sensation').

Aby roślina lepiej kwitła i ładniej wyglądała, usuwa się przekwitłe kwiatostany, by nie tworzyły się suche, nieestetyczne owocostany.

Niewymagająca grupa — nie potrzebują szczególnej uwagi właściciela ogrodu.