Leszczyna pospolita
Corylus avellana Contorta
Niecodzienny krzew, atrakcyjny przez cały rok. Może występować jako soliter lub urozmaicać większe rabaty z barwnymi krzewami.
Łatwa w uprawie – niemal bezobsługowa roślina ozdobna, zachwycająca spiralnie pozawijanymi gałązkami. Szczególnie efektowna zimą, gdy gałęzie są wyraźnie widoczne, oraz wczesną wiosną, gdy pojawiają się młode, soczyście zielone liście.
Liście
Pokrój
Jesień
01 / 4
Wygląd
‘Contorta’ to zwarty, gęsty krzew o umiarkowanie szybkim przyroście do około 15 cm rocznie. Może dorastać do około 4 m wysokości. Charakterystyczną cechą są gałęzie powyginane jak „korkociągi”, co sprawia, że roślina jest atrakcyjna przez cały rok.
Na przedwiośniu, jeszcze przed rozwojem liści, na spiralnych pędach pojawiają się liczne żółte kotki (kwiatostany męskie), wprowadzające pierwszy kolor do ogrodu, gdy inne rośliny są jeszcze uśpione. Wczesną wiosną wypuszczane są soczyście zielone liście. Często używa się tych gałązek we florystyce, zwłaszcza do wielkanocnych i wiosennych dekoracji.
Latem krzew pokryty jest gęstą masą zielonych liści, które częściowo zasłaniają skręcone pędy. W tej fazie wyraźny jest jego parasolkowaty pokrój, pod którym powstaje zacieniona przestrzeń dogodna dla roślin cieniolubnych.
Jesienią 'Contorta' często wybarwia się na ciepły, żółty kolor i może wydawać nieliczne, jadalne owoce, które przyciągają drobne ssaki i ptaki.
Zimą ponownie eksponowane są dekoracyjne, spiralne pędy. Szczególnie efektowne są egzemplarze szczepione na pniu – tworzą kompaktowe „małe drzewka” z wydłużonym pniem i odsłoniętą koroną.
02 / 4
Stanowisko i uprawa
Odmiana jest stosunkowo prosta w uprawie. Nie lubi skrajności — źle znosi bardzo jałowe, suche podłoża (czyste piaski) oraz długo stojącą wodę lub ciężkie gliny. Najlepiej rośnie na większości ogrodowych gleb, preferując żyzne, lekko wilgotne podłoże o umiarkowanej zawartości wapnia.
Roślina lubi słońce i dobrze rośnie na stanowiskach słonecznych; poradzi sobie również w półcieniu.
'Contorta' jest uważana za całkowicie mrozoodporną, jednak wyjątkowo mroźne zimy mogą uszkodzić kotki, które kształtują się jesienią, co skutkuje ich brakiem w następnym sezonie.
Krzew nie wymaga regularnego cięcia i nie znosi radykalnego formowania. Więcej uwagi wymagają egzemplarze szczepione na pniu — z podkładki mogą wyrastać rewersy, które trzeba systematycznie usuwać.
Rośliny są na ogół zdrowe i wytrzymałe, ale w złych warunkach mogą być atakowane przez przędziorki i mszyce.
03 / 4
Zastosowanie
Roślina szczególnie dobrze prezentuje się jako soliter — jej ciekawy pokrój, powyginane gałęzie i intensywnie żółte kotki sprawiają, że przyciąga uwagę nawet bez sąsiedztwa innych roślin. To roślina o charakterze wyraźnie „architektonicznym”, odpowiednia do nowoczesnych, minimalistycznych ogrodów.
Leszczyna może też urozmaicić rabatę. Posadzona obok żółtozłocistego perukowca podolskiego 'Ancot', ozdobnej zimą derenia białego 'Aurea' czy niskiego, purpurowego buka pospolitego 'Tortuosa Purpurea' stworzy barwną i niewymagającą rabatę z krzewów.
Przy starszych, wyrośniętych egzemplarzach, gdzie u podstawy krzewu często odsłania się ziemia, warto obsadzić nasadę roślinami cieniolubnymi, np. rodgersją kasztanowcolistną, funkie ('Big Daddy' lub 'Siebolda') oraz zimozielonymi mahoniami pospolitymi.
Leszczyna nadaje się także na nieformowany żywopłot w stylu naturalistycznym; po kilku latach jej podszycie można obsadzić innymi roślinami, co urozmaici wygląd linijki żywopłotu.
04 / 4
Ciekawistki
Dawniej leszczyna była symbolem mądrości — gałązki tego drzewa uznawano za przynoszące szczęście i chroniące przed złymi mocami podczas podróży. Z leszczyny wyrabiano także różdżki i trzcionki używane w tradycyjnych praktykach.
Fenologia
Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych
Fenologia rośliny
- Żółte
- Brązowe
Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.
Kwitnienie
Odkryj podobne terminy i kolory
Rozmiary
Rozmiary i wzrost
- Docelowa wysokość
- 4 m
- Docelowa szerokość
- 2,5 m
- Wysokość po 10 latach
- 1,5 m
- Szerokość po 10 latach
- 1 m
- Rozstaw sadzenia
- 2 m
Cechy
Cechy rośliny
- Strefa mrozoodporności
- Strefa mrozoodporności 4
- Naturalny pokrój
- Rozłożysty
- Siła wzrostu
- Silny wzrost
Formowanie
Formowanie i prowadzenie
- Prowadzenie
- Żywopłot nieformowany
Cechy
Cechy i zastosowanie
Stanowisko
- Preferowane nasłonecznienie
- Pełne słońce Półcień
- Preferowana wilgotność gleby
- Świeże stanowisko Wilgotne stanowisko
- Preferowana gleba
- Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
- Tolerowana gleba
- Gleba gliniasta Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba piaszczysto-ilasta Przeciętna gleba ogrodowa
- Preferowany odczyn gleby
- Podłoże zasadowe Podłoże lekko zasadowe
- Tolerowany odczyn gleby
- Podłoże obojętne
Cechy
- Ozdobne kwiaty
- Ozdobny kształt pędów
- Atrakcyjny pokrój
- Zwarty pokrój
- Przyjazna dzieciom
- Atrakcyjna zimą
- Atrakcyjna przez cały sezon
- Przyjazna ptakom
- Jadalne owoce
- Nadaje się do wazonu
Ostrzeżenia
- Źle znosi przycinanie
Zastosowanie
- Soliter
- Do dużych ogrodów
- Do małych ogrodów
- Do ogrodu żwirowego
- Na rabaty mieszane
- Nad oczka wodne
- Żywopłot nieformowany
Grupy roślin
Przeglądaj grupy roślin
Choroby i szkodniki
Choroby i szkodniki
Roślina zdrowa, lecz posadzona w złych warunkach może być atakowana przez mszyce i przędziorki.
Galeria
Galeria
Powiązana wiedza
-
Jakie powojniki możemy posadzić w ogrodzie?
Powojniki (Clematis) są piękne pnącza cenione za romantyczne kwiaty. Ich wybór przyprawia o zawrót głowy - powojniki tak możemy dobrać do ogrodu, że będą kwitły od kwietnia aż do października.
-
Kwiecień w ogrodzie
W kwietniu witamy wiosnę i jej subtelne kolory - cieszą nas żółte forsycje, różowe śliwy czy białe magnolie. Jest to czas ogrodników: sadzimy, dzielimy, przesadzamy i nawozimy. Czeka nas więc sporo pracy, ale też satysfakcji i zadowolenia z jej efektów.
-
Czerwiec w ogrodzie
Pierwszy letni miesiąc daje dużo radości w ogrodzie. Trwa festiwal barw i kwiatów. W tym miesiącu kontynuujemy prace wiosenno-letnie i nie ma mowy o lenistwie. Przede wszystkim podlewamy, pielimy i walczymy ze szkodnikami i chorobami. Sadzimy, siejemy, pikujemy, rozsadzamy i pilnujemy, aby dotychczasowe prace przyniosły pożądany efekt.
