Krwawnik wiązówkowaty
Achillea filipendulina
Wysoka, długo kwitnąca i niewymagająca bylina, dobrze komponująca się w ogrodach wiejskich, miejskich i nowoczesnych.
Niewymagająca w uprawie bylina, która długo i obficie kwitnie. Doskonale odnajduje się na rabatach kwiatowych i w łąkach kwietnych, łatwo dostosowując się do warunków ogrodowych.
Liście
Pokrój
Jesień
01 / 3
Wygląd
Wysoka bylina wytwarzająca 80–120 cm pędy, pokryte pierzastymi, zielonymi liśćmi. W lipcu i sierpniu pędy kończą się żółtymi kwiatostanami.
Kwiatostany są stosunkowo duże (około 10 cm) i ułożone w płaskie, baldachogroniaste formy, które ładnie kołyszą się na wietrze. Pojedyncze kwiaty są bardzo drobne — złożone z kilku milimetrowych koszyczków, gęsto osadzonych obok siebie.
Roślina jest „sztywna”, dzięki czemu pomimo znacznej wysokości nie pokłada się i zwykle nie wymaga palikowania.
02 / 3
Stanowisko i uprawa
Bylina wybitnie światłożądna — najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych; w półcieniu kwitnienie jest słabsze.
Preferuje żyzne, przepuszczalne gleby piaszczysto-gliniaste, jednak jako roślina niewybredna poradzi sobie także na przeciętnym, a nawet słabszym podłożu.
Choć lubi umiarkowanie wilgotne podłoże, jest jedną z bardziej wytrzymałych roślin ozdobnych i toleruje suszę, nie przerywając kwitnienia.
Rozmnaża się przez podziemne kłącza, dlatego szybko się rozrasta i może zagłuszać sąsiednie rośliny na rabacie.
Bylina jest całkowicie mrozoodporna na terenie całego kraju.
03 / 3
Zastosowanie
Dzięki odporności na suszę sprawdza się na słonecznych, suchych rabatach w towarzystwie pięciornika krzewiastego 'Abbotswood', rozchodnika ogrodowego 'Matrona', rozchodnika okazałego 'Stardust' oraz mikołajka płaskolistnego.
W naturalistycznych zestawieniach i suchych łąkach kwietnych można go łączyć z trzcinnikiem piaskowym, zatrwianem, przegorzanem pospolitym czy perowskią 'Blue Spire'.
Ładnie prezentuje się w wiejskich i angielskich, romantycznych ogrodach w sąsiedztwie wysokich malw, ostróżek oraz jednorocznych kosmosów, nasturcji i nagietków.
W nowoczesnych założeniach sprawdzi się w towarzystwie ozdobnych miskantów, wraz z werbeną patagońską lub jukką karolińską.
Fenologia
Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych
Fenologia rośliny
- Żółte
Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.
Kwitnienie
Odkryj podobne terminy i kolory
Rozmiary
Rozmiary i wzrost
- Docelowa wysokość
- 1,2 m
- Docelowa szerokość
- 70 cm
- Rozstaw sadzenia
- 35 cm
- Sztuk na m²
- 7 szt./m2
Cechy
Cechy rośliny
- Naturalny pokrój
- Wzniesiony
- Siła wzrostu
- Średnia siła wzrostu
Cechy
Cechy i zastosowanie
Stanowisko
- Preferowane nasłonecznienie
- Pełne słońce
- Tolerowane nasłonecznienie
- Półcień
- Preferowana wilgotność gleby
- Suche stanowisko Świeże stanowisko
- Tolerowana wilgotność gleby
- Wilgotne stanowisko
Cechy
- Ozdobne kwiaty
- Przyjazna dzieciom
- Długie kwitnienie
- Wabi motyle
- Roślina miododajna
- Łatwa do rozmnażania
- Długowieczna
Ostrzeżenia
- Może być ekspansywna
Zastosowanie
- Do pojemników
- Do dużych ogrodów
- Do małych ogrodów
- Do parków
- Do zieleni miejskiej
- Na podjazd
- Na rabaty kwiatowe
- Na rabaty mieszane
- Na zielony dach
care
- Znosi zanieczyszczenie powietrza
- Dobrze znosi cięcie
- Znosi suszę
Grupy roślin
Przeglądaj grupy roślin
Choroby i szkodniki
Powiązana wiedza
-
Jakie powojniki możemy posadzić w ogrodzie?
Powojniki (Clematis) są piękne pnącza cenione za romantyczne kwiaty. Ich wybór przyprawia o zawrót głowy - powojniki tak możemy dobrać do ogrodu, że będą kwitły od kwietnia aż do października.
-
Kwiecień w ogrodzie
W kwietniu witamy wiosnę i jej subtelne kolory - cieszą nas żółte forsycje, różowe śliwy czy białe magnolie. Jest to czas ogrodników: sadzimy, dzielimy, przesadzamy i nawozimy. Czeka nas więc sporo pracy, ale też satysfakcji i zadowolenia z jej efektów.
-
Czerwiec w ogrodzie
Pierwszy letni miesiąc daje dużo radości w ogrodzie. Trwa festiwal barw i kwiatów. W tym miesiącu kontynuujemy prace wiosenno-letnie i nie ma mowy o lenistwie. Przede wszystkim podlewamy, pielimy i walczymy ze szkodnikami i chorobami. Sadzimy, siejemy, pikujemy, rozsadzamy i pilnujemy, aby dotychczasowe prace przyniosły pożądany efekt.
