Klon jawor
Acer pseudoplatanus
Dostojne drzewo, które sprawdzi się jako soliter swobodnie rosnący w otwartej przestrzeni lub jako roślina alejowa ocieniająca drogi w założeniach parkowych.
Łatwa w uprawie roślina, preferująca chłodniejsze i wilgotniejsze stanowiska. Pomimo częstych porażeń chorobami grzybowymi nie sprawia zazwyczaj większych problemów w uprawie.
Liście
Pokrój
Jesień
01 / 4
Wygląd
Klon jawor to szybko rosnące drzewo (w młodym okresie nawet do około 100 cm rocznie) o wyprostowanym pniu i wysoko osadzonej, kulistej koronie.
Liście są duże (około 20 cm) z charakterystycznymi dla klonów klapami. Mają ciemnozieloną, matową barwę z wyraźnym, jaśniejszym unerwieniem; ogonki liściowe bywają czerwone lub zielonożółte (cecha osobnicza).
W maju młode liście mają intensywną, świeżą zieleń, natomiast jesienią przybierają ciepły, pomarańczowo-żółty kolor. Spodnia strona liści bywa pokryta srebrzystym nalotem, widocznym zwłaszcza przy ruchu liści.
Drzewo kwitnie w maju, po rozwinięciu liści — kwiaty są drobne, niepozorne i jasnozielone. Owoce to skrzydlaki (samaras), których skrzydełka u jawora ustawione są pod ostrym kątem, co odróżnia je od owoców niektórych innych klonów.
Charakterystyczną cechą jawora jest cętkowana kora, przypominająca nieco platany — stąd łacińska nazwa pseudoplatanus ("fałszywy platan").
02 / 4
Stanowisko i uprawa
Klony jawory są stosunkowo proste w uprawie. Spośród klonów mają najwyższe wymagania glebowe, jednak potrafią też rosnąć na słabszych i przeciętnych glebach ogrodowych. Najlepiej rozwijają się na stanowiskach wilgotnych, na żyznej, wapiennej glebie — wtedy szybko rosną i rzadziej chorują.
Są odporne i poradzą sobie na glebach średnio żyznych i umiarkowanie wilgotnych. Jawory jako jedne z nielicznych klonów mogą rosnąć także na podłożu kamienistym.
Młode osobniki wykazują dużą tolerancję na zacienienie; starsze drzewa najlepiej rosną w pełnym słońcu lub w jaśniejszym półcieniu.
Roślinom służy chłodniejsze, wilgotne powietrze — nie przepadają za upałami i suchym klimatem, choć nawet w mniej sprzyjających warunkach mogą osiągać wiek późny.
Jawory znoszą okresową suszę i miejskie zanieczyszczenia powietrza, ale są wrażliwe na wysoką zawartość ołowiu w glebie i powietrzu oraz mogą źle reagować na silne zasolenie podłoża.
Drzewo jest podatne na grzybową chorobę zwaną czarną plamistością liści klonu — objawia się licznymi, około centymetrowymi plamami na liściach i atakuje głównie osłabione egzemplarze rosnące w niesprzyjających warunkach. Choroba nie prowadzi zwykle do zamierania roślin, ale silnie obniża ich walory estetyczne. Do podstawowych zabiegów ograniczających rozprzestrzenianie się choroby należy usuwanie i palenie porażonych, opadłych liści, w których zimują zarodniki grzyba.
W naszych warunkach jawory są całkowicie mrozoodporne.
03 / 4
Zastosowanie
Często spotykana, „wszędobylska” roślina wykorzystywana przez leśników jako domieszka do lasów liściastych i mieszanych.
Ze względu na duże rozmiary polecana jest do parków oraz założeń pałacowych i krajobrazowych. Jawor dobrze sprawdza się zarówno jako dostojny soliter na parkowej polanie, jak i posadzony w rzędzie jako aleja podkreślająca osie i drogi w parkach.
Drzewo nadaje się do założeń naturalistycznych — może być sadzone razem z leszczyną pospolitą, wiązem górskim 'Camperdownii' czy bukiem pospolitym 'Pendula'.
04 / 4
Ciekawistki
Naturalne siedliska jaworów to górskie lasy. Rośliny rosnące na dużych wysokościach często przybierają formę krzewiastą.
Drewno jawora jest cenione i wykorzystywane m.in. do produkcji mebli oraz przy wytwarzaniu instrumentów muzycznych.
Fenologia
Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych
Fenologia rośliny
- Zielone
- Zielone
Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.
Kwitnienie
Odkryj podobne terminy i kolory
Rozmiary
Rozmiary i wzrost
- Docelowa wysokość
- 30 m
- Docelowa szerokość
- 20 m
- Wysokość po 10 latach
- 10 m
- Szerokość po 10 latach
- 10 m
- Rozstaw sadzenia
- 5 m
Cechy
Cechy rośliny
- Strefa mrozoodporności
- Strefa mrozoodporności 3
- Naturalny pokrój
- Kulisty
- Siła wzrostu
- Średnia siła wzrostu
Cechy
Cechy i zastosowanie
Stanowisko
- Preferowane nasłonecznienie
- Pełne słońce
- Tolerowane nasłonecznienie
- Półcień
- Preferowana wilgotność gleby
- Świeże stanowisko Wilgotne stanowisko
- Preferowana gleba
- Gleba próchniczna Gleba żyzna
- Tolerowana gleba
- Gleba gliniasta Gleba przepuszczalna Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba piaszczysto-ilasta Przeciętna gleba ogrodowa
- Preferowany odczyn gleby
- Podłoże obojętne Podłoże zasadowe Podłoże lekko zasadowe
- Tolerowany odczyn gleby
- Podłoże lekko kwaśne
Cechy
- Jesienne wybarwienie
- Długowieczna
Ostrzeżenia
- Wymaga miejsca lub cięcia formującego
- Wrażliwa na szkodniki
Zastosowanie
- Soliter
- Do dużych ogrodów
- Do parków
- Na szpalery
care
- Znosi zanieczyszczenie powietrza
- Dobrze znosi cięcie
- Znosi suszę
Grupy roślin
Przeglądaj grupy roślin
Choroby i szkodniki
Choroby i szkodniki
W przypadku zbyt małej wilgotności podatny na czarną plamistość liści klonu.
Powiązana wiedza
-
Jakie powojniki możemy posadzić w ogrodzie?
Powojniki (Clematis) są piękne pnącza cenione za romantyczne kwiaty. Ich wybór przyprawia o zawrót głowy - powojniki tak możemy dobrać do ogrodu, że będą kwitły od kwietnia aż do października.
-
Kwiecień w ogrodzie
W kwietniu witamy wiosnę i jej subtelne kolory - cieszą nas żółte forsycje, różowe śliwy czy białe magnolie. Jest to czas ogrodników: sadzimy, dzielimy, przesadzamy i nawozimy. Czeka nas więc sporo pracy, ale też satysfakcji i zadowolenia z jej efektów.
-
Czerwiec w ogrodzie
Pierwszy letni miesiąc daje dużo radości w ogrodzie. Trwa festiwal barw i kwiatów. W tym miesiącu kontynuujemy prace wiosenno-letnie i nie ma mowy o lenistwie. Przede wszystkim podlewamy, pielimy i walczymy ze szkodnikami i chorobami. Sadzimy, siejemy, pikujemy, rozsadzamy i pilnujemy, aby dotychczasowe prace przyniosły pożądany efekt.
