Jodła szlachetna
Abies procera Bizarro
'Bizarro' to rozłożysta i dość niska odmiana jodły szlachetnej, która dzięki intensywnie srebrzystej barwie igieł ładnie prezentuje się w małych i dużych ogrodach.
Jodły szlachetne nie należą do najprostszych w uprawie — mogą przemarzać i wymagają żyznego, wilgotnego oraz osłoniętego stanowiska. Cenione są za duże, dekoracyjne szyszki, które można podziwiać w ogrodzie już po kilku latach uprawy.
Liście
Pokrój
Jesień
01 / 3
Wygląd
Wolno rosnąca odmiana o początkowo zaokrąglonym, raczej eliptycznym pokroju, który z wiekiem przechodzi w nieregularny, krzewiasty kształt. Pomimo zmiany formy roślina pozostaje zwarta i gęsta.
Rocznie przyrasta około 10 cm; 10-letnie egzemplarze osiągają około 1 m wysokości i szerokości przy docelowej wysokości około 2 m.
'Bizarro' ma srebrzystoniebieskie, miękkie igły, które spiralnie obrastają pędy.
Iglak wytwarza spore, grube, walcowate szyszki. Niedojrzałe są zielone i pojawiają się już na młodych roślinach, z czasem wybarwiając się na atrakcyjny purpurowy kolor, ładnie kontrastujący z jasnymi igłami.
Odmiana często występuje w formie szczepionej na pniu.
02 / 3
Stanowisko i uprawa
Jodła szlachetna preferuje pełne nasłonecznienie na wilgotnych, kwaśnych glebach, najlepiej z niewielką domieszką iłu (lekkiej gliny). Roślina nie toleruje zasolenia (np. w miejscach posypywania solą zimą) ani wapiennego podłoża. Dobrze znosi także półcień, gdzie łatwiej utrzymać wilgotność podłoża.
Stanowisko powinno być osłonięte od silnych wiatrów i przeciągów, o stosunkowo wysokiej wilgotności powietrza — korzystne są lokalizacje w pobliżu wody (oczka wodnego, kaskady, stawu).
Młode rośliny są wrażliwe na wiosenne przymrozki i nie są w pełni mrozoodporne na terenie całego kraju; zaleca się sadzenie ich na zachód od Wisły (strefa 6B). Odporność na mróz zwykle zwiększa się wraz z wiekiem rośliny.
03 / 3
Zastosowanie
Odmiana polecana do ogrodów przydomowych, zwłaszcza w miejscach reprezentacyjnych, lecz osłoniętych, gdzie jej kolor i pokrój będą dobrze wyeksponowane.
Można ją stosować na skalniakach, rabatach kolorystycznych oraz nad oczkami wodnymi. Nadaje się także do ogrodów w stylu japońskim, miejskim i nowoczesnym.
Jodła jako roślina kwasolubna dobrze sprawdza się na wrzosowiskach. W towarzystwie sosen górskich (np. 'Alpenzwerg', 'Allgau', 'Kissen'), większych rododendronów i mniejszych azalii (np. japońskich), jesiennych wrzosów i wiosennych wrzośców stworzy wyróżniającą się, chłodną zimozieloną plamę w ogrodzie.
Fenologia
Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych
Fenologia rośliny
Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.
Rozmiary
Rozmiary i wzrost
- Docelowa wysokość
- 2 m
- Docelowa szerokość
- 1,5 m
- Wysokość po 10 latach
- 1 m
- Szerokość po 10 latach
- 1 m
- Rozstaw sadzenia
- 1,5 m
Cechy
Cechy rośliny
- Strefa mrozoodporności
- Strefa mrozoodporności 7
- Naturalny pokrój
- Rozłożysty
- Liście / igły
- Zimozielone liście / igły
- Siła wzrostu
- Silny wzrost
Cechy
Cechy i zastosowanie
Stanowisko
- Preferowane nasłonecznienie
- Pełne słońce
- Tolerowane nasłonecznienie
- Półcień
- Preferowana wilgotność gleby
- Świeże stanowisko Wilgotne stanowisko
- Preferowana gleba
- Gleba żyzna Gleba piaszczysto-ilasta
- Tolerowana gleba
- Gleba gliniasta Przeciętna gleba ogrodowa
- Preferowany odczyn gleby
- Podłoże kwaśne
- Tolerowany odczyn gleby
- Podłoże lekko kwaśne
Cechy
- Ozdobne owoce
- Ozdobne liście lub igły
- Atrakcyjny pokrój
- Atrakcyjna przez cały sezon
Ostrzeżenia
- Młode rośliny mogą przemarzać
- Źle znosi przesadzanie
Zastosowanie
- Do dużych ogrodów
- Do małych ogrodów
- Do ogrodu skalnego
- Do ogrodu żwirowego
- Na rabaty mieszane
- Na wrzosowiska
- Nad oczka wodne
morphology
- Zimozielone liście
Grupy roślin
Przeglądaj grupy roślin
Choroby i szkodniki
Choroby i szkodniki
Roślina dobrze uprawiania jest odporna. Bywa atakowana przez mszyce, tarcznika jodłowca i ochojnika korowojodłowego.
Powiązana wiedza
-
Jakie powojniki możemy posadzić w ogrodzie?
Powojniki (Clematis) są piękne pnącza cenione za romantyczne kwiaty. Ich wybór przyprawia o zawrót głowy - powojniki tak możemy dobrać do ogrodu, że będą kwitły od kwietnia aż do października.
-
Kwiecień w ogrodzie
W kwietniu witamy wiosnę i jej subtelne kolory - cieszą nas żółte forsycje, różowe śliwy czy białe magnolie. Jest to czas ogrodników: sadzimy, dzielimy, przesadzamy i nawozimy. Czeka nas więc sporo pracy, ale też satysfakcji i zadowolenia z jej efektów.
-
Czerwiec w ogrodzie
Pierwszy letni miesiąc daje dużo radości w ogrodzie. Trwa festiwal barw i kwiatów. W tym miesiącu kontynuujemy prace wiosenno-letnie i nie ma mowy o lenistwie. Przede wszystkim podlewamy, pielimy i walczymy ze szkodnikami i chorobami. Sadzimy, siejemy, pikujemy, rozsadzamy i pilnujemy, aby dotychczasowe prace przyniosły pożądany efekt.
