Jodła hiszpańska

Abies pinsapo Aurea

Jodła hiszpańska 'Aurea' to odmiana o szczotkowatych, złotozielonych pędach.

Opis

Roślina o wyższych wymaganiach glebowych i siedliskowych, która miejscami może przemarzać. Polecamy ją doświadczonym ogrodnikom lub osobom, które mogą poświęcić więcej czasu pielęgnacji.

Jodła hiszpańska Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 3

Wygląd

Iglak za młodu ma nieregularny pokrój, z którego z czasem wykształca się ładny, regularny, zwarty i gęsty stożek. Tempo wzrostu jest umiarkowane jak u jodły — około 15 cm rocznie. Po upływie 10 lat roślina osiąga około 1,5–2 m wysokości i 1 m szerokości.

Jodły hiszpańskie rozpoznamy po krótkich (1,5–2 cm), wąskich igłach ustawionych spiralnie na pędzie, które tworzą charakterystyczne „szczotki”. W odmianie 'Aurea' są one złotozielone, zwłaszcza na młodych przyrostach; intensyfikacja koloru następuje przy mocniejszym oświetleniu, także jesienią i zimą.

Iglak wytwarza dekoracyjne kremowo‑brązowe szyszki, stojące w górnych partiach korony i przypominające jasne świece.

02 / 3

Stanowisko i uprawa

Jodły hiszpańskie najlepiej sadzić na słonecznych lub lekko ocienionych, obowiązkowo osłoniętych od wiatrów stanowiskach, ponieważ nie są w pełni mrozoodporne. Wiosenne przymrozki mogą uszkodzić bezbronne młode przyrosty.

Bez zabiegów ochronnych jodły hiszpańskie nadają się do uprawy jedynie na Pomorzu Zachodnim oraz w pasie wzdłuż zachodniej granicy kraju. Młode egzemplarze w rejonach położonych na zachód od Wisły powinny być osłaniane na zimę. W pozostałych częściach kraju roślinie może grozić utrata przezimowania.

Gleba powinna mieć odczyn kwaśny lub lekko kwaśny oraz być stale wilgotna i żyzna. Uprawie sprzyja bliskość zbiornika wodnego: iglak źle reaguje na suche, zwłaszcza zanieczyszczone, powietrze, co sprzyja chorobom i przemarzaniu.

03 / 3

Zastosowanie

Dzięki żółtozłotym igłom odmiana doskonale nadaje się do tworzenia barwnych, kontrastowych kompozycji z krzewami i bylinami, które jej nie zasłonią. Z niskich, niemal płożących się roślin można wybierać np. tawulec pogięty 'Crispa' czy irgę poziomą, która dodatkowo jesienią pokrywa się dekoracyjnymi czerwonymi owocami.

W celu przełamania geometrycznego porządku w kompozycji warto sięgnąć po zielone, strzyżone w kule bukszpany lub stożki wycięte z cyprysika groszkowego, np. 'Boulevard'.

Szarozielone igły będą ładnie zestawiały się z kolorowymi berberysami: bordowym ('Atropurpurea Nana'), zielonym ('Powwow') lub pomarańczowym ('Orange Rocket').

Nowoczesnym i delikatnym uzupełnieniem kompozycji mogą być trawy ozdobne — zarówno wyższe miskanty ('Variegatus', 'Morning Light'), jak i niższe gatunki, np. rozplenica japońska 'Hameln' czy turzyca Buchanana; dwie ostatnie wymagają ochrony zimowej.

Żółte igły 'Aurea' można złagodzić srebrzystymi pędami niższego jałowca ('Blue Star') lub niebieskawymi liśćmi funkji 'Big Daddy', a kompozycję ożywić kwiatami: jeżówki purpurowej, cynii wytwornej, astrów lub wrzosów.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Sadzenie
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 10-16. tydz. marzec - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 31-38. tydz. sierpień - wrzesień zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 20. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie późnoletnie 28. tydz. lipiec Czytaj więcej
Nawożenie Jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
3 m
Docelowa szerokość
2 m
Wysokość po 10 latach
1,5 m
Szerokość po 10 latach
1 m
Rozstaw sadzenia
1,5 m

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 7
Naturalny pokrój
Stożkowaty
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Siła wzrostu
Silny wzrost

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Tolerowane nasłonecznienie
Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Wilgotne stanowisko
Tolerowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko
Preferowana gleba
Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba piaszczysto-gliniasta
Preferowany odczyn gleby
Podłoże kwaśne Podłoże lekko kwaśne

Cechy

  • Ozdobne liście lub igły
  • Zwarty pokrój
  • Przyjazna dzieciom
  • Atrakcyjna zimą
  • Jesienne wybarwienie
  • Głęboki system korzeniowy

Ostrzeżenia

  • Wymaga więcej uwagi
  • Wrażliwa na szkodniki
  • Młode rośliny mogą przemarzać
  • Źle znosi zanieczyszczenie powietrza

Zastosowanie

  • Soliter
  • Do dużych ogrodów
  • Do małych ogrodów
  • Do ogrodu skalnego
  • Na rabaty mieszane
  • Na skarpę
  • Na wrzosowiska
  • Nad oczka wodne

care

  • Dobrze znosi cięcie

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Roślina atakowana bywa przez pewien rodzaj mszyc - obiałkę pędową (obiałka kaukaska), której żerowanie objawia się poprzez obumieranie gałęzi i wierzchołków koron.

Zobacz pełny katalog