Pielęgnacja rośliny

Cięcie

Złotokap Waterera · Laburnum watereri Vossii

Duży krzew, który późną wiosną jest całkowicie pokryty długimi, żółtymi kwiatostanami przypominającymi wisterię.

Złotokap posiada charakterystyczne liście, nieco przypominające dużą koniczynę.

Cięcie

Cięcie i pielęgnacja

Kategoria

Pielęgnacyjne zalecane

Cięcie Wczesnoletnie - porządkujące po zimie

  • Sekator
Cięcie Wczesnoletnie - porządkujące po zimie
20-22. tydz.

Ta roślina przycięta zbyt wcześnie "płacze" — z ran po cięciu wycieka sok, co osłabia roślinę. Dlatego cięcie wykonujemy dopiero po zakończeniu intensywnego pędzenia soków, czyli po wypuszczeniu pierwszych liści.

Orientacyjnie będzie to początek czerwca.

  1. 01

    Popraw pokrój

    • Sekator

    4 diagramy

    Cięcie roślin płaczących porządkujące po zimie

    Cięcie roślin płaczących porządkujące po zimie

    Cięcie roślin płaczących porządkujące po zimie

    Cięcie roślin płaczących porządkujące po zimie

    Skracamy wszystkie nadmiernie wybujałe pędy oraz te wyrastające poza pożądany kontur korony. Pędy ścinamy tuż nad rozgałęzieniem albo tuż nad pąkiem skierowanym na zewnątrz korony.

    Cięciu sanitarnemu podlegają:

    • gałęzie rosnące zbyt nisko,
    • gałęzie krzyżujące się,
    • wilki,
    • odrosty korzeniowe.

    Zostawienie zbyt długich, bezlistnych fragmentów poniżej miejsca cięcia spowodowałoby powstanie „nieestetycznych” kikutów — ta część obumrze i stanie się pożywką dla patogenów.

  2. 02

    Usuń martwe pędy

    • Sekator

    3 diagramy

    Cięcie roślin płaczących porządkujące po zimie

    Cięcie roślin płaczących porządkujące po zimie

    Cięcie roślin płaczących porządkujące po zimie

    Usuwamy wszystkie suche, martwe i chore gałęzie.

Usuwanie cienkich pędów

Pędy tniemy ostrym sekatorem 0,5 - 1 cm nad dobrze rozwiniętym pąkiem bocznym. Pąk, nad którym tniemy, rozstanie pobudzony do wzrostu: da początek nowemu rozgałęzieniu. Dlatego wybieramy pąk boczny skierowany na zewnątrz krzewu, by roślina rozrastała się na zewnątrz, a nie do środka.

Ważne jest wykonanie cięcia w odpowiednim miejscu w stosunku do pąka: wspomniana wysokość cięcia (0,5-1 cm) oraz kierunek cięcia.

Cięcie wykonujemy po skosie, by ułatwić odpływanie wody z powierzchni cięcia i zmniejszyć ryzyko infekcji. Prawidłowo wykonane cięcie przedstawia na rycinie przykład A.

Przykłady B przedstawiają źle wykonane cięcie. Cięcie B3 bez skosu - "na płasko" - utrudnia szybkie wysychanie płaszczyzny cięcia.

Cięcie B2 przedstawia zły kierunek cięcia, który naraża pąk na zamieranie, ponieważ woda będzie spływać po płaszczyźnie cięcia prosto na pąk.

Cięcie wykonane za wysoko (B1) prowadzi do powstawania nieestetycznych, zaschniętych kikutów, które dodatkowo mogą stać się miejscem potencjalnych infekcji. Cięcie takie grozi obumarciem pędu.

Z kolei zbyt nisko wykonane cięcie (B3) grozi uszkodzeniem pąka, który miał zostać pobudzony do wzrostu i zagęszczania rośliny.