Cięcie

Po okresie niskiego prowadzenia w pierwszych latach uprawy powojniki z grup Montana i Atragene zasadniczo nie wymagają cięcia. W razie potrzeby wykonuje się jedynie zabiegi ograniczające wzrost lub usuwające uszkodzone pędy.

TERMIN CIĘCIA

Cięcie wykonujemy w bezmroźny, pogodny dzień przy użyciu czystych, naostrzonych narzędzi. Przy długotrwałych mrozach zabieg odkładamy do cieplejszej pogody. Najlepszy moment to faza, gdy pąki zaczynają nabrzmiewać — pozwala to ocenić pozimową kondycję rośliny. Zbyt późne cięcie zmusza roślinę do wydatkowania energii na pędy, które potem zostaną usunięte.

TECHNIKA CIĘCIA

Tniemy około 0,5–1 cm nad parą zdrowych, nabrzmiałych pąków. Wszystkie pędy przycinamy na tej samej wysokości, co ułatwia formowanie i pielęgnację.

CIĘCIE W PIERWSZYCH LATACH UPRAWY

W pierwszym roku tniemy silnie — na wysokość około 30 cm nad ziemią, aby pnącze zagęściło się u podstawy. Każde cięcie pobudza co najmniej dwa uśpione pąki, zwiększając liczbę pędów. Z upływem lat podnosimy wysokość cięcia o około 30 cm rocznie; od 3.–4. roku tniemy już słabiej (100–150 cm nad gruntem).

I rok uprawy: cięcie do około 30 cm od ziemi.

II rok uprawy: cięcie do około 70 cm od ziemi.

III rok uprawy: cięcie do około 100 cm nad gruntem.

CIĘCIE W KOLEJNYCH LATACH UPRAWY

1. Przeprowadzamy je tylko w celu ograniczenia wzrostu pnącza — tniemy do minimalnej wysokości około 150 cm nad ziemią.
2. Usuwamy pędy martwe, zaschnięte i przemarznięte.