Cięcie

Pnącza tniemy w celu usunięcia chorych (1), przemarzniętych (2) lub uszkodzonych pędów (3) oraz aby ograniczyć ich nadmierny wzrost (4), np. gdy zaczynają zarastać okno.

Cięcia sanitarne wykonuje się najczęściej wczesną wiosną, po zimie, gdy pąki liściowe są już nabrzmiałe i łatwiej rozpoznać suche oraz chore gałęzie.

Wycinamy także gałęzie krzyżujące się (5) oraz te, które nadmiernie wnikają do wnętrza krzewu (6).

Cięcia wykonujemy w bezmroźny, pogodny dzień, używając czystych, naostrzonych narzędzi. Większe, zdrewniałe rany na grubych pędach można zabezpieczyć maścią ogrodniczą z fungicydem, by zmniejszyć ryzyko infekcji.

Sposób cięcia

1. Usuwamy wszystkie chore, przemarznięte i nadmiernie wybujałe pędy.

Pędy tniemy ostrym sekatorem 0,5 - 1 cm nad dobrze rozwiniętym pąkiem bocznym. Pąk, nad którym tniemy, rozstanie pobudzony do wzrostu: da początek nowemu rozgałęzieniu. Dlatego wybieramy pąk boczny skierowany na zewnątrz krzewu, by roślina rozrastała się na zewnątrz, a nie do środka.

Ważne jest wykonanie cięcia w odpowiednim miejscu w stosunku do pąka: wspomniana wysokość cięcia (0,5-1 cm) oraz kierunek cięcia.

Cięcie wykonujemy po skosie, by ułatwić odpływanie wody z powierzchni cięcia i zmniejszyć ryzyko infekcji. Prawidłowo wykonane cięcie przedstawia na rycinie przykład A.

Przykłady B przedstawiają źle wykonane cięcie. Cięcie B3 bez skosu - "na płasko" - utrudnia szybkie wysychanie płaszczyzny cięcia.

Cięcie B2 przedstawia zły kierunek cięcia, który naraża pąk na zamieranie, ponieważ woda będzie spływać po płaszczyźnie cięcia prosto na pąk.

Cięcie wykonane za wysoko (B1) prowadzi do powstawania nieestetycznych, zaschniętych kikutów, które dodatkowo mogą stać się miejscem potencjalnych infekcji. Cięcie takie grozi obumarciem pędu.

Z kolei zbyt nisko wykonane cięcie (B3) grozi uszkodzeniem pąka, który miał zostać pobudzony do wzrostu i zagęszczania rośliny.

Grubsze gałęzie tniemy na tzw. obrączkę. Chodzi o to, by płaszczyzna cięcia była jak najmniejsza — mniejsza rana zmniejsza ryzyko infekcji.

Pamiętajmy, że cięcie gałęzi o średnicy większej niż 10 cm niesie ze sobą zwiększone ryzyko i może spowodować „odchorowanie” rośliny, dlatego decyzja o takim zabiegu powinna być przemyślana. Po wykonaniu cięcia zabezpieczamy rany specjalną maścią ogrodniczą zawierającą środki grzybobójcze. Do tego typu prac sekatory oburęczne zwykle nie wystarczą — potrzebna będzie piła ręczna, elektryczna lub spalinowa.

Aby nie okaleczyć drzewa i nie dopuścić do uszkodzenia pnia ani wyłamania konaru z tkanką wewnętrzną, cięcie przeprowadza się w kilku etapach.

1. Skrócenie gałęzi do ok. 10–40 cm od pnia. Podcinamy gałąź od dołu do połowy jej grubości (1).
2. Za tym nacięciem, w nieco większej odległości od pnia niż miejsce podcięcia, dokańczamy cięcie, tnąc od góry (2) — dzięki temu odciążamy konar, unikając rozdarcia kory.
3. Po odpadnięciu skróconego odcinka przycinamy gałąź na „obrączkę” (3), tnąc na granicy zgrubienia zwanego obrączką. Nie tniemy za blisko pnia (rana będzie się gorzej goić), ani nie zostawiamy długiego kikuta (obumierający fragment stanie się pożywką dla patogenów).

Brzegi cięcia wyrównujemy nożem, a następnie zabezpieczamy maścią grzybobójczą.