Cięcie

Przycinanie tych krzewów przed kwitnieniem spowoduje, że nie zakwitną w danym sezonie. Cięcie wykonane po przekwitnięciu pobudza wyrastanie nowych pędów, na których latem i jesienią tworzą się pąki kwiatowe.

Po kwitnieniu skracamy gałązki, na których były kwiaty, o kilka centymetrów nad młodym pędem bocznym. Po takim cięciu można dość silnie przycinać krzewy — nawet aż do najniżej położonych, nowo wyrastających pędów bocznych.

Uważajmy, aby nie uszkodzić młodych, świeżo wyrośniętych pędów, ponieważ to na nich roślina zakwitnie obficie w następnym roku.

Stare, często ogołocone pędy, które już nie wydają kwiatów, wycinamy całkowicie, tuż przy ziemi.

Usuwamy także (tuż przy ziemi) pędy, które nie kwitły — ze szczególnym uwzględnieniem pędów wyrastających u nasady krzewu. Odcinamy również pędy stare, martwe i chore.

Kwitną (kwiecień–maj): tawuła wczesna, lilak (Syringa), kalina buldeneż (Viburnum opulus "Roseum"), tamaryszek (Tamarix), migdałek trójklapowy (Prunus triloba), pigwowiec (Chaenomeles), krzewuszka cudowna (Weigela) — odmiany kwitnące w maju, forsycja (Forsythia), wiśnia (Prunus), tawuła wczesna (Spriea arguta).

Zalicza się do nich także wierzba iwa (Salix caprea), którą przycinamy dopiero, gdy przekwitną "bazie".