Grupa roślin

Styl miejski

Ogród miejski jako przedłużenie wnętrza — funkcjonalny projekt dopasowany do stylu życia i architektury domu.

Ogrody miejskie — przedłużenie wnętrz

Ogród miejski powinien przede wszystkim być dostosowany do stylu życia jego użytkowników i harmonizować ze stylem wnętrza oraz architekturą domu. Jeśli dom ma wyraźny, mocny charakter, jego otoczenie też powinno być wyraziste; przy łagodniejszych wnętrzach wybierzemy kompozycje delikatniejsze. Materiały i kolorystyka małej architektury, nawierzchni i mebli powinny nawiązywać do zastosowanych we wnętrzu rozwiązań. Często łącznikiem z ogrodem bywa taras, który łagodnie wprowadza w zieloną przestrzeń.

Mały ogród

Miejski ogród zazwyczaj ma niewielkie rozmiary, więc projekt musi być dobrze przemyślany, a założenie — wielofunkcyjne i praktyczne. Materiał roślinny wybierajmy starannie: rośliny długo kwitnące lub ozdobne przez cały sezon, w tym zimozielone (np. bukszpany, rododendrony). Zimą ogród też powinien być atrakcyjny. Lepiej stosować niewielką liczbę gatunków o wyrazistych formach i kolorach niż mnogość drobnych elementów.

Barwa i optyczne triki

Kolory i ich energia mają ogromne znaczenie w aranżacji niewielkiej przestrzeni. Nadmiar barw może tworzyć chaos — jeśli mamy mało światła, rozświetlimy ogród bielą lub żółcią. Kolory intensywne przyciągają uwagę i dodają świeżości, ale barwy z ciepłej palety (bordo, żółty, czerwony, pomarańczowy) optycznie skracają przestrzeń. Barwy chłodne (fiolety, niebieski, róże, biel) oddalają i pogłębiają perspektywę; świetnie prezentują się w cieniu.

Linie i perspektywa w ogrodzie

Wybierajmy kształty regularne, a linie w ogrodzie układajmy tak, by poszerzyć optycznie przestrzeń. Na wąskiej, długiej działce pomogą ciemniejsze poprzeczne pasy nawierzchni; na szerokim, krótkim ogródku — linie podłużne. Linie tworzą też obwódki, żywopłoty z roślin zimozielonych, szeregi donic czy stopniowe zwężenia ścieżek.

Duże, błyszczące liście (np. funkie, rodgersje) sprawiają wrażenie bliskości i skracają przestrzeń — stosujmy je z przodu założeń. Małe, wąskie i matowe liście oddalają perspektywę; sadźmy je z tyłu rabat lub po bokach wąskiej działki, jeśli chcemy dodać jej szerokości.

Maksimum przestrzeni

Na małych przestrzeniach dobrze sprawdzają się formy pionowe. Aby uzyskać wrażenie większej przestrzeni, warto zastosować kilka trików:

wizualne ekrany — lustra lub szyby na elewacji czy ogrodzeniu,
maksymalne wykorzystanie murów — fontanna, wplecione siedzisko, "żywe ściany" (ogrody wertykalne),
pnącza na stojakach lub ścianach,
łączenie siedzisk z donicami oraz malowanie mebli na żywe kolory, które będą uzupełniać barwy roślin.

Dobór roślin i układ

Sprawdzony jest układ piętrowy: najwyższe rośliny przy granicy działki, mniejsze bliżej środka. Na rabatach stosujemy zasadę: wyższe z tyłu, niskie z przodu. Wybierajmy odmiany o wyrazistych kształtach — rośliny strukturalne, które będą widoczne przez cały sezon, np. juki, funkie, czosnki, pustynniki. Oryginalne pokroje sadźmy w wyeksponowanych miejscach.

Akcenty pokrojowe

Ograniczenie liczby gatunków ma na celu wyeksponowanie wyrazistych form. Na akcenty warto wybrać kilka drzew o ciekawym pokroju (np. klony palmowe, derenie pagodowy) lub interesujące formy iglaków, tak aby roślinność skłaniała do zatrzymania się i podziwu. Unikajmy roślin ekspansywnych oraz wysokich, rozłożystych drzew, które z czasem zaczną tworzyć nadmiar cienia. Nie bójmy się stosować drzew o powolnym wzroście i wąskich sylwetkach w przykuwających uwagę kolorach — dzięki nim ogród zyskuje wielowymiarowość.

Przykłady form i odmian wymienianych ze względu na pokrój: wiąz holenderski 'Wredei', buk pospolity 'Rohan Obelisk', klon 'Crimson Sentry', grab pospolity 'Fastigiata', buk pospolity 'Purple Fountain', 'Purpurea Pendula', brzoza 'Youngii', wiśnia różowa 'Pendula', cyprysik nutkajski 'Jubilee', świerk pospolity 'Frohburg', jałowiec pospolity 'Horstmann', katalpa 'Nana', wiśnia osobliwa 'Umbraculifera'. Wśród szczepionych na pniu klonów występuje bogata paleta form i kolorów.